İnsanların bu ebedi imgelere karşı koyamaması tamamen normaldir, hatta bu imgelerin varoluş amacı bizatihi budur. Yaratılışın ilk malzemelerinden yaratılırlar.
İnsan, Kavramına dışsal birşeydir; ilkin beden ve tininin eğitimi yoluyla, özsel olarak özbilincinin kendisini özgür olarak kavraması yoluyla kendini iyeliğine alır.
Âşık, bahsettiğimiz aşk derecesine vardığında artık iş işten geçmiştir ve ondan ümit beklemek boşunadır. Ne vuslat ne de başka bir şey iyileştirir onu. Zira beyindeki bozulma iyice sağlamlaşmış, idrak telef olmuş, felaket her yanı sarmıştır.