Puan vermedi·400 syf.·
2026 22. kitabı
Yazarın kendi hayat hikayesini anlattığı bir roman.
Sayfalar başlamadan yazarın bıraktığı bir not var.
“ Kompleks travma sonrası stres bozukluğu olan dostlar için: travma kitaplarını okumanın tetikleyici ve acı verici olabileceğini biliyorum. Benim de birkaç tanesine zorlandigim oldu. Bununla birlikte, okurun benim yaşadıklarımı anlayabilmesi için istismar dolu çocukluğumu paylaşmanın gerekli olduğunu düşündüm. Bu kitabın birinci bölümü sizin için zor olabilir ama en azından bir şans vermenizi rica ediyorum.
Bununla birlikte herhangi bir noktada birkaç sayfa ileriye atlamanız gerekirse sizi asla yargılamayacağım. Biraz ipucu verecek olsa da size şu sözü vermek istiyorum:
Bu kitabın mutlu bir sonu var. “
Amerika’ya göç etmiş bir ailenin çocuğunun hayat hikayesi;
çocukluk yaşantılarında ki anne baba ilişkisinin çocuğa yansıyan yönleri, çocuğun hem anneyle hem babayla olan ilişkisinde maruz kaldıkları, hayatta dibi gördükçe daha küçücükken buradan çıkmalıyım kararını bile vermeden hayata devam etmesi, çabası ve sonunda elde ettiği başarılı bir kariyer yolculuğunda arayışının başlaması ve bir şeyleri değiştirmeliyim kararıyla birlikte bir kendilik yolculuğu hikayesi.
Özellikle uzun yıllardır kendi ile uğraşanlar için umudu besleyen tarafları olan bir kitaptı. Terapiye gittim, grup çalışmalarına katıldım, içsel çalışmalara katıldım, ne bulduysan ona katıldım ne oldu ne kattı bana sorgulamaları içindeyseniz bu kitap her birinin damla olduğunu anlatan ve çaban, emeklerin çok insani dedirten bir kitap.
İnsani olmayan yaşantıların etkilerinden çıkmak zaman ve emek istiyor. Tekrar tekrar burayı hatırlatıyor. Hiç bir şeye geç kalmış değilsin, hiçbir şeye geç kalınmış değil.
Özellikle yaşantıların bedende nasıl kayıtlı olduğunu, bedendeki hislerin nasıl tetiklendiğini güzel
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·152 syf.·
2026 20. kitabı
Okumam biraz uzun sürdü. İnce bir kitap ama elimde çok kaldı.
Bir kadının evde kendi başınalığı ve bunun içinden çıktığı çatı katı. Günlük yazımları olarak ilerlerken duygu girdapları, hastalık süreci ile gelen çaresizlik, yalnızlık, terk edilmişlik hisleri arasında gezinmek okurken ara vermeyi getirdi. Geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyor satırlar. İlişkilerde sıkışmış ve tükenmişlik yaşayan bir kadının günlüğü. İçimizden biri…
“Hep bir şeyleri kaybetmeye meyilliyimdir, insanları bile, çok kolay kendiliğinden oluyor.”
“ Annemle babam beni hiç öpmedi ve o zamanlar annem sürekli ellerini yıkardı. Onların sevme biçimi buydu belki, belki de sırf sorumluluk bilincindendi. “
“Yaşlı Ferdinand karısıyla konuşmak zorunda kalmamak için o kadar çok okuyordu. Ne de olsa o zamanlar erkekler, kimsenin çalışma odalarına girmeye cesaret edemeyeceği bir otoriteye sahipti. Sevgili kayınpederim bu yolla alim oldu. “
“Her türlü eski korku, bilinmedik yeni bir korkudan iyidir.“
Puan vermedi·56 syf.·
2026 8. kitabı
“Mösyö İbrahim’in müdahalesi sayesinde yetişkinlerin dünyasının kabuğu çatlamıştı, durmadan çarptığım o yüksek duvar yoktu artık, açılan yarıkdan bir yardım eli uzanmıştı.”
“Verdiğin sonsuza dek senindir. Sakladığın ise ebediyen yitmiştir.”
“Bazı çocukluklar vardır, geride bırakmak gerekir, bazı çocukluklar vardır, iyileşmek gerekir.”
Bir çocuğun dünyasını dokunan bir yetişkinle çocuğun yolculuğunu okuyoruz.
Puan vermedi·208 syf.·
2026 7. kitabı
“Babam bahçıvandı. Şimdi bahçe.”
Cümlesiyle başlayan kitapta yazarın babasının ölüm sürecini okuyoruz.
Bir evladın gözünden babasının ölümüne eşlikçi olmasını okuyoruz.
“Hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikayelerde o yine hayata dönecek.”
Puan vermedi·320 syf.·
2026 2. kitabı
İlişkilerde sorunlar yaşadığımızda labirentin bizi getirdiği sokak, anne ve annelik. İlk ilişki şemaları bugünde yaşadığımız çatışmalarda karşımıza çıkıyor. İlk karşılaşmalar bir anda nasıl ya daha neler, geçmiş geçti gitti, bugüne ne alaka dedirtse de o örüntüler bugüne etki ediyor.
Annemizle olan ilişkimiz de karşımıza çıkan bazı tuzaklar var.
-Asla Yeterince İyi Olmama Tuzağı
-Suçluluk Tuzağı
-Kendinden Şüphe Etme Tuzağı
-Karışık Mesajlar Tuzağı
Tüm bunları fark etmek ve kendimle nasıl temas kuracağımı egzersizlerle anlatan bir kaynak olmuş. Aktif imgelem çalışmalarına benziyor bu egzersizler.
Yetişkin olma yolculuğunda destekleyici olacağını düşündüğüm bir kitap. Şunu eklemeliyim destek olduğu kadar tetikleyici de olabilir. Çünkü anı örüntülerini ortaya dökebilir. Kendiliğimle buluşma yolculuğunda bu hal çokça karşımıza çıkan bir durum. O yüzden özüme güvenmek ve bu hal insana dair diyerek devam etmek tünelin ışıklarını yakabilir. Her zaman içimizde destek kuvvetler var. Nerden mi biliyorum; kendi yolcuğumdan ve yolculuğuna eşlik ve şahitlik ettiğim kıymetli yoldaşlardan biliyorum.
