Kitap Ziya Gökalp hayattayken yazılmış. Ziya Gökalp'in çizgilerini, fikirlerini ele almış yazar. Kitabın bir bölümü sanki Enver ve Cemal Paşalara iftira atmak için yazılmış, hiç bir delil dayanak bulunmadan rivayete göre ona göre buna göre diye başlanarak hem Enver Paşa için hem de Cemal Paşa için hakarete varan cümleler var. Okumayan bir şey kaybetmez, okuyan bir şey kazanır.
Kitap bittikten sonra bi hüzün kaplıyor içinizi böyle aniden bi balkona çıkıp tütün yakma hissi geliyor. Arkadan beni bu güzel kitaplar mahvetti şeysi akşam akşam başımıza iş aldık. Okumayın.
İsmet Özel, Sezai Karakoç,Atilla İlhan, Cahit Zarifoğlu, Yusuf Hayaloğlu gibi Türk şiirinin önemli isimlerinin şiirlerini ele almış yazar kitapta. Dili sade ve güzel, yazarın sıkıcı bir üslubu yok fakat bazı şiirlerin ağırlığını kaldıramamış gibi çok basit ve yüzeysel değerlendirmelerde bulunmuş, bu durum insanın canını sıkmıyor değil. Yazar göğercini uçurmak istiyor ama bunu yaparken, şiirleri değerlendirirken kendi dini, sosyal, siyasi, görüşünü saklamıyor degerlendirmeleri bu çerçevede yapıyor.
Kitap tamamen gençlere bir öğüt kitabı, öğüt dediysem öyle içi boş laflardan oluşan değil altı dolu öğütler. Hocanın dili yalın ve akıcı. Kitabın arkasında bilinmeyen kelimeler için de sözlük var anlamını bilmediğiniz bir kelime çıkınca karşınıza hiç uğraşmadan oradan bakabilirsiniz.
Kitap beş bölümden oluşuyor.
Başarılı olma karşımıza çıkacak engeller, başarılı olmanın şartları, terbiyenin ruh ve karekter üzerinde etkisi, başarılı ve verimli çalışma,çalışma hayatının ve genellikle başarılı olmanın kanunları.
İrade,mizaç, huy ve karekter üzerinde hoca bilimsel açıklamalar yapmış, bunlar değişir mi değişmez mi bunları etkileyenler neler.
Beşinci bölüm sadece kısa öğütlerden oluşuyor.
Bu kitabı üniversitedeki bir hocamız bütün sınıfa hediye etmişti hiç iplememiştim, hocaya da hürmetlerimi iletiyorum.