Kaç yaşına geldiği halde göndermeli durum atan insanlar var,
Hala daha gereken olgunluğa erişilmemiş olduğunu ne kadar iyi gösteriyor…
Toyluklarının,tecrübesizliklerinin birer sonucu olarak yaşamış oldukları kötü deneyimleri atarlı giderli sözlerle paylaşarak güya birilerine sitem ediyor yada laf çarpıyorlar.
Biz,bu tip insanlara hayatın sarhoşu diyebilir miyiz?
Nasıl ki, sarhoş bir insanın zihinsel algıları kapanmış ve ağzına geleni ölçüp bilmeden söylüyorsa,
Bu tip insanlarda hayata karşı zihinsel algılarını kapamışlar ve ölçüp biçmeden ağzına geleni söylüyorlar.
Aslında kimse kötü değildir, cimri değildir,zalim değildir eğer biz insanları doğru tanıyor ve gereğinden fazla güvenmiyor, doğru konumlandırıyorsak, hayatı gerçekten iyi anlıyorsak, hepsinden önemlisi ayaklarımızın üzerinde durabiliyorsak,hayatımızı kazanabiliyorsak …Yani biz kendi kendimizi düşürmediğimiz ve hayatı ustalıkla yaşadığımız sürece gerçekten bütün insanlar iyidir belki iyi abartılı bir kavram olacak ama zararsız oldukları kesindir. Yerlerde sürünüpte insanlar üzerime neden bastı diye ağlamasın kimse.
Kusura bakmayın ama çok büyük dertlerle bile mücadele edipte yaşama dört elle tutunan insanların hayatlarını gördükten,okuduktan,dinledikten sonra
kendini mağdur ve aciz konuma düşüren insanlardan hoşlanamıyorum…
Evet bazı şeyler sabır ister,zaman ister,önüne çıkan engelleri aşmanı ister. Ama
kim ne kadar inkar ederse etsin azmeden bir gün mutlaka dilediğine kavuşuyor,çalışan başarıyor, okuyan biliyor ve hepsinden önemlisi defalarca düşen yürüyor.
MODERN ÇIKMAZLAR
Sarhoşum, içkisizlikten
Kayıbım, maverada
Ben su
Ben çağlayan
Ben kurumaya yüz tutan
Ben yurdumun ıssız köşelerindeki ceylan
Göklerde çınlayan seslerin daveti
Ben ki yüzü kararmış asrın insanı
Boynumda günahların koparamadığım zinciri
Nasıl gelirim o davete?
Beni zincirlerimden kurtarsınız
Sol omzumda kara bir defter , yükü çok ağır
Gelemem
Ey hurafeciler!
Hani kırk kez söyleyince bir seyi gerçek olurdu?
Bu ölümü kaçıncı dileyişim?
Beter, daha fazla kirlenmeden ölmekte nasip değil.
Benim nasibim, savaşmak!
Kimlerle, kimlerle?
Günahlar! Sanki askeri bitmeyen ordular!
Boğuşuruz geceleri uykumda onlarla
Gelir yenileri
Ben ki modern çıkmazlara takılan.
Tam zafere ulaşacakken yakın sabaha
-Yüce