Hatice Yüce

Hatice Yüce
Biz incitilmiş duygularımızla başbaşa yaşamayı da öğrendik.
Reklam
Kısa bir düşünce
Kaç yaşına geldiği halde göndermeli durum atan insanlar var, Hala daha gereken olgunluğa erişilmemiş olduğunu ne kadar iyi gösteriyor… Toyluklarının,tecrübesizliklerinin birer sonucu olarak yaşamış oldukları kötü deneyimleri atarlı giderli sözlerle paylaşarak güya birilerine sitem ediyor yada laf çarpıyorlar. Biz,bu tip insanlara hayatın sarhoşu diyebilir miyiz? Nasıl ki, sarhoş bir insanın zihinsel algıları kapanmış ve ağzına geleni ölçüp bilmeden söylüyorsa, Bu tip insanlarda hayata karşı zihinsel algılarını kapamışlar ve ölçüp biçmeden ağzına geleni söylüyorlar. Aslında kimse kötü değildir, cimri değildir,zalim değildir eğer biz insanları doğru tanıyor ve gereğinden fazla güvenmiyor, doğru konumlandırıyorsak, hayatı gerçekten iyi anlıyorsak, hepsinden önemlisi ayaklarımızın üzerinde durabiliyorsak,hayatımızı kazanabiliyorsak …Yani biz kendi kendimizi düşürmediğimiz ve hayatı ustalıkla yaşadığımız sürece gerçekten bütün insanlar iyidir belki iyi abartılı bir kavram olacak ama zararsız oldukları kesindir. Yerlerde sürünüpte insanlar üzerime neden bastı diye ağlamasın kimse. Kusura bakmayın ama çok büyük dertlerle bile mücadele edipte yaşama dört elle tutunan insanların hayatlarını gördükten,okuduktan,dinledikten sonra kendini mağdur ve aciz konuma düşüren insanlardan hoşlanamıyorum… Evet bazı şeyler sabır ister,zaman ister,önüne çıkan engelleri aşmanı ister. Ama kim ne kadar inkar ederse etsin azmeden bir gün mutlaka dilediğine kavuşuyor,çalışan başarıyor, okuyan biliyor ve hepsinden önemlisi defalarca düşen yürüyor.
Sosyoloji
MODERN ÇIKMAZLAR Sarhoşum, içkisizlikten Kayıbım, maverada Ben su Ben çağlayan Ben kurumaya yüz tutan Ben yurdumun ıssız köşelerindeki ceylan Göklerde çınlayan seslerin daveti Ben ki yüzü kararmış asrın insanı Boynumda günahların koparamadığım zinciri Nasıl gelirim o davete? Beni zincirlerimden kurtarsınız Sol omzumda kara bir defter , yükü çok ağır Gelemem Ey hurafeciler! Hani kırk kez söyleyince bir seyi gerçek olurdu? Bu ölümü kaçıncı dileyişim? Beter, daha fazla kirlenmeden ölmekte nasip değil. Benim nasibim, savaşmak! Kimlerle, kimlerle? Günahlar! Sanki askeri bitmeyen ordular! Boğuşuruz geceleri uykumda onlarla Gelir yenileri Ben ki modern çıkmazlara takılan. Tam zafere ulaşacakken yakın sabaha -Yüce
Şiir

Hatice Yüce

, bir kitap okudu
Puan vermedi·271 syf.·
7 günde okudu
·
2022 6. kitabı
Behçet Necatigil
7.8/10 · 1.301 okunma
Orda eski kapılar yerinde Sevgi saygı korkudan Açmak süresiz ertelenmiştir.
Sayfa 274·Kitabı okudu
Şiir
Reklam