Kevn û mekânı seyredip, girdim bu aşk-ı nâre ben,
Halk-ı cihandan incinip, sığındım ol Nigâre ben.
Gerçi benden eksildi can, kalmadı sabr û tûvânım,
Fazl-ı Hak’la erdem bulup, erdim o Hak dıdâre ben.
Dil bûye mecruh ji destê ins û dunya û zeman,
Her kesî bir parçe jê, hîştin li pey ah û fîgan.
Lê bi nûra aql û irfan, ez vegeriyam ser xwebûn,
Malikê mülkê bekâ ye, rûhê min dît asîman.