H. Rüzgar

H. Rüzgar
@iamcheril
10 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Senin için fazla önemli değil, öyle mi?" "Ne?" "Benim neler yaptığım." "Ahh ... çok önemli, Peter. Yo, o kadar da değil." "Ne kadar naziksin!" "Ama Peter, önemli olan senin ne yaptığın değil aslında. Yalnızca senin kendin.
Edebiyat
Reklam
Ne diye kalkıp geldin buraya? Kendini mahvedecek bir yol seçiyorsun, bunun farkındasın, değil mi? Ben de sana bunu yapman için yardım edeceğim. Seni görmek istemiyorum. Senden hoşlanmıyorum. Yüzünden hoşlanmıyorum. Dayanılmaz derecede bencil birine benziyorsun. Küstahsın. Kendinden çok fazla eminsin. Yirmi yıl önce olsa, suratına seve seve bir yumruk patlatırdım. Yarın tam dokuzda gelip işe başlıyorsun." "Peki,"diyerek ayağa kalktı Roark. "Haftada on beş dolar. Verebileceğim ancak bu kadar." "Peki." "Ahmağın birisin. Başka birine gitmeliydin. Öldürürüm seni başkasına gidersen. Adın ne?" "Howard Roark."
Edebiyat
"İşte senin bu yönüne hayranlık duyuyorum, Howard. Sen hep bilirsin." "İltifatları boş ver." "Ama ben ciddi söylüyorum. Nasıl karar verebiliyorsun böyle her zaman?" "Sen kararları senin yerine başkalarının vermesine nasıl izin veriyorsun?"
Edebiyat
"O burs dört yıllık. Ama beri yandan Guy Francon da bir süre önce bana şirketinde iş teklif etti. Bugün bir ara, o işin hâlâ açık olduğunu söyledi. Hangisine evet demem gerektiğini bilmiyorum." Sonunda Roark,"Eğer benim fikrimi istersen Peter, sen hatayı şimdiden yaptın," dedi. "Bana sormakla. Herhangi bir kimseye sormakla. İşinle ilgili konuları asla başkalarına sormayacaksın. Ne istediğini kendin bilmiyor musun? Nasıl dayanabiliyorsun bilmemeye?"
"Ayrıca başka bir şeyi daha hatırladı. Roark kendisine çok iyi davranmış, ne zaman bir projede çözemediği bir sorunla karşılaşsa yardım etmişti ... çözemediği değil tabii, yalnızca düşünmeye zaman bulamadığı. Tanrım! Roark nasıl da çözerdi planların dolaşıklıklarını! Bir iplik çeker gibi, her şeyi seriverirdi ortaya ... Eee, çözerse ne olurdu ki! Ne kazandırmıştı bu ona? İşi bitmişti işte. Peter Keating bunu bildiği için, o anda Howaıd Roark'a üzülmek gibi gurur verici bir duygu yaşamayı başardı."
Edebiyat