"Ayrıca başka bir şeyi daha hatırladı.
Roark kendisine çok iyi davranmış, ne zaman bir projede
çözemediği bir sorunla karşılaşsa yardım etmişti ...
çözemediği değil tabii, yalnızca düşünmeye zaman
bulamadığı. Tanrım! Roark nasıl da çözerdi planların
dolaşıklıklarını! Bir iplik çeker gibi, her şeyi seriverirdi
ortaya ... Eee, çözerse ne olurdu ki! Ne kazandırmıştı bu ona?
İşi bitmişti işte. Peter Keating bunu bildiği için, o anda
Howaıd Roark'a üzülmek gibi gurur verici bir duygu
yaşamayı başardı."