Bıkmıştı artık. Gerçekten usanmıştı. Bir şeylerin bozulmasından da, sonra her seferinde tam düzelecekmiş gibi olup bir türlü düzelmemesinden de ölümüne yorulmuştu.
Bu ara sık sık o yalnız balinayı düşünüyorum. Hani diğer tüm balinalardan farklı frekansta bir ses çıkardığı için hiçbiri tarafından duyulmayan, yıllardır okyanusta tek başına dolaşan o kimsesiz balinayı. Herkes aynı şarkıyı söylemek zorunda değil ki. Bunun bedelinin bu kadar ağır olmasına çok kızıyorum. O balinaya büyük bir şefkat duyuyorum…