kelime avcısı
@iamwren
"Ey Allahım! Fayda vermeyen ilimden, huşû duymayan kalpten, işitilmeyen duadan ve doymayan nefisten sana sığınırım."
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“- Allahaısmarladık anne!
- Husrev! Sen gidersen öldürürüm kendimi.
- Anne! Bırak beni bu cemiyet içinde yaşamayım. Bir kolumda sen, bir kolumda Selma, tımarhanede ölmek istiyorum. Geçin iki yanıma, memur beyler!
- Evlâdım! Gitme! Gitme!
- Ne yapayım anne! Kestiniz incir ağacını!..”
“
- Anne!
- Oğlum!
- Niçin inciri kestirdin?
- İstemiyordum. O ağacı görmeni istemiyordum. Kabahat mi ettim?
- Anne ben o ağaca baktığım zaman babamı görmüş gibi oluyordum. Babamı göreyim diye rıhtıma çıktım. Aradım aradım nihayet onu ta dibinden ve toprak hizasından kesilmiş buldum.
- Yavrum bu kadar fena bir hatırası olan ağacı niçin müdafaa ediyorsun?
- Çünkü o babamdı. O bendim. O çocukluğumdu. O her şeyimdi. Küçükken onun dibinde oynardım. Ona yaslanır bulutları seyrederdim. Gölgesine sığınırdım. O benim dadımdı. O senden sonra en sevdiğim şeydi. En sevdiğim şeyden en büyük fenalığı gördüm. Babam kendisini ona astı. O benim yine en bağlı olduğum şey kaldı. Şimdi onu kestiniz. Ta dibinden toprak hizasından kestiniz. Böylece dünyamı kesmiş oldunuz. Artık anlıyorum ki, dünyam, ta dibinden ve toprak hizasından kayboldu. “