Demek istediğim,acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak,her şey cok daha kolay olurdu.Mutlulugun doğasında acının da olduğunu.Biri olmadan öbürünün de olmayacağını.Tabi ki farklı düzeylerde ve miktarlarda.Ama hiçbir hayatta sonsuza kadar saf bir mutluluk içinde olamayız. Öyle bir hayat olabileceğini düşünmek ancak yaşadığımız hayattaki mutsuzluğumuzu büyütmeye yarar.
"İnsanlar kendi küçük dünyalarında yaşayıp giderler. Evlerinde ve bulundukları topraklarda güvende olduklarını düşünen büyük bir kitle.. Bilmezler ki,batmaz sandıkları bu dünyanın ömrü bir kilometrekare büyüklüğündeki bir göktasinin çarpmasına bağlı.. On bin,yirmi bin yıl..insan icin cok uzun,ama gezegenler için bir kaç dakika kadardır.İnsan ırkının kendi eliyle yok etmeye çalıştığı bu dünyadaki varlığı daha ne kadar sürer sence ? "