İbrahim Nergiz

İbrahim Nergiz
Şiir benim tutkum, psikoloji ilgim. Aynı anda okuyup, yazıp, sorgulayan biriyim. Kitap yazarlığı yolculuğum sürüyor.
Kırılgan Fırtına
‎Beni duyuyor musun? ‎Bu sessizliğin ardında, ‎Bir volkan gibi patlamayı bekleyen kelimeler var. ‎Ne öfke bu tam anlamıyla, ‎Ne de hüzün. ‎Bir ara yerde kaybolmuş duygular. ‎ ‎Seninle konuşmak, ‎Bazen bir labirentte yürümek gibi, ‎Her yol aynı çıkmaza varıyor. ‎Sözlerin keskin değil, ‎Ama kesip atıyor uzaklığı, ‎Ve ben her seferinde biraz daha kayboluyorum. ‎ ‎Seviyorum seni, ‎Bunu inkâr edemem, ‎Ama neden hep ben susuyorum, ‎Hep ben alttan alıyorum? ‎Beni biraz olsun anlamak bu kadar mı zor? ‎ ‎Belki de, ‎Bu şiiri okuyunca bir şeyler hissedersin. ‎Belki bir gün, ‎Benim sustuklarımı duyarsın. ‎Ama şunu unutma, sevgilim, ‎Kırgınlık bir rüzgâr gibidir, ‎Esip geçer, ama soğukluğu kalır. ‎ ‎Ben yine buradayım, ‎Ama biraz yorgunum artık.
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sonsuz Kırgınlık
‎Sana baktığım her an, ‎Bir uçurumun kenarındayım sanki. ‎Ne geri dönebiliyorum, ‎Ne de düşmeye cesaretim var. ‎ ‎Sözlerin var, ‎Ama içi boş, ‎Sessizlikten örülmüş duvarlar gibi. ‎Yaklaşmak istiyorum, ‎Ama her adımda biraz daha kayboluyorum. ‎ ‎Sana kızgınım, ‎Ama öfkemden çok, ‎Sevgim ağır basıyor yine de. ‎Kırıldım mı? Evet. ‎Ama kırıkların arasında hâlâ, ‎Sana dair bir umut taşıyorum. ‎ ‎Hangi dağ, ‎Rüzgârla yıkılır ki? ‎Ama içimde kopan bu fırtına, ‎Beni tuzla buz ediyor. ‎Ve her parçamda sen varsın. ‎ ‎Seviyorum seni, ‎Bunu nasıl yok sayarım? ‎Ama sevgim, ‎Kendi ağırlığında boğuluyor bazen. ‎Sen fark etmesen de, ‎Her suskunluğum bir haykırış sana.
Şiir
‎Güneşin Fısıltısı
‎Işığın tenime dokunduğu sabah, ‎Ruhuma yazılmış bir şarkıydı. ‎Gökyüzü masmavi bir mektup, ‎Her bulutu kelimelerle bezeli. ‎ ‎Kokladım hayatı, ‎Bir çiçeğin tomurcuğundan yükselen ‎O ilk bahar nağmesiyle. ‎Toprağın sıcaklığı avucumda, ‎Sonsuzluğa akan bir huzur gibi. ‎ ‎Biliyor musun? ‎Her adımda yeniden doğuyor insan, ‎Bir gülüşe sarılıp, ‎Bir kahkahanın göğsünde büyüyerek. ‎ ‎Ve her nefes, ‎Gökyüzüne dokunan bir teşekkür. ‎Gözlerimde parlayan bu ışık, ‎Gönlümde filizlenen bir sevdanın yansıması. ‎ ‎Bugün ne dünü özlüyorum, ‎Ne de yarını arıyorum. ‎Sadece bu an, ‎Sonsuz bir mutluluk içinde, ‎Tüm kainata gülümsüyorum. ‎ ‎İbrahim nergiz 23/01/2025
Şiir
Gözlerinde Bahar Saklı
‎Gözlerinde bahar saklı, ‎Her bakışın bir güneşi doğuruyor kalbimde. ‎Adını fısıldasam rüzgâra, ‎Bütün çiçekler sana döner yüzünü. ‎ ‎Bir gülüşün, ‎Bir ömrü yeniden yazdırır, ‎Yıldızları daha parlak, ‎Geceleri daha kısa kılar. ‎ ‎Ellerin, ‎Dünyayı sarmaya yeter mi bilmem, ‎Ama beni sarışı, ‎Tüm evreni unutturur. ‎ ‎Biliyor musun? ‎Sana baktığımda hayat susuyor, ‎Sadece senin sesin yankılanıyor içimde. ‎Ve ben, ‎Her yankıda sana bir kez daha düşüyorum. ‎ ‎Kalbim sende tamamlanıyor, ‎Seninle bir dua gibi, ‎Sessizce ve sonsuzca. İbrahim Nergiz 23/01/2025
Şiir
Aşkın Fermanı
Ey gözleri yıldız, kirpikleri gecem, ‎Seninle her nefes, bahardır içimde. ‎Zaman eğilir önümüzde mahzun, ‎Aşkın fermanı yazıldı kalbime. ‎ ‎Ruhumda çınlar sesin, fısıltısı can, ‎Sensiz her an, bıçak sırtı zaman. ‎Bir dokunuşunla erir kederim, ‎Seni sevmek, cihana meydan. ‎ ‎Geceler şahittir, andım yeminim, ‎Ömrümde saklı en kutlu emanet. ‎Her hecem sana, her sözüm şiir, ‎Aşkın efsunlu, gönlümde devlet. ‎ ‎Ben ki sana tutsak, zincirsiz mahkum, ‎Kelepçem gözlerin, hükmüm esaret. ‎Sensiz cümleler yarım kalır, ‎Dünya yetmez, aşkın kıyamet. İbrahim Nergiz 14/02/2025
Şiir