BİR "BEN" BENDEN İÇERİ... KİM O?
(...) Bir kişiyiz ama aynı zamanda iki kişiyiz. Hayatımız boyunca en çok kendimizle konuşuyoruz. Kendimiz dediğimiz kişi biz isek, neden meramımızı iç sözlere dökmemiz gerekiyor. Düşüncelerimiz ve duygularımız neden zaman zaman bize sadece onlara muhatap oluyormuşuz gibi geliyor? Sık sık ya da durduk yerde, sebepli ya da sebepsizce içimizde peydahlanan şeylerden nasıl oluyor da içimizden daha sonra haberimiz oluyor? Neden böyle geliyor bize? Bizimle konuşan kim? Düşüncelerimizi çekip çeviren, duygularımızı eksilten ya da taşıran kim? Deli miyiz biz, sessiz ve sözsüz bir lisanla kiminle konuşup duruyoruz sürekli? Ve nasıl oluyor da bize cevap veriyor o iç ses? Kimin sesi o? Bizim mi? İyi ama bizimle konuşuyor! Kendi kendimize mi konuşuyoruz yâni? Öyleyse eğer kendimizin konuştuğu diğer "kendi" de kim? Muhasebemizi yapan kim? Kendimize küstüğümüzde küsen kim, dargın olduğumuz kim? Kendimizi birilerine ya da kendimize karşı savunmaya geçtiğimizde bize argüman yetiştiren kim? Tatlı olduğunu umduğumuz yalanlara tevessül ettiğimizde bize inanmayan, içimizden bize parmak sallayan kim? Görmezden geleceğiniz ayrıntıları yakalayan, getirip içinizin gergefine nakşeden kim? Biz daralttıkça sınırları zorlayıp hayatımızı genişleten kim? Bazen kendi kendimize gülümsediğimizde bize o espriyi yapan kim? Bizi hiç kimse bize yetecek kadar sevmediğinde halimize acıyan kim? İçimizden elini uzatıp usulca başımızı okşayan kim? Kimse sormadığında sessizce halimizi hatırımızı soran kim? Kiminle beraber yaşıyoruz biz, başkalarıyla mı en çok, yoksa kendimizle mi? Aynaya bakan kim? Aynadan bize bakan kim?.. -Gökhan Özcan, "İçimizden Bize Bakan Kim?", yenisafak.com, 17 Temmuz 2023-
gökhanözcanyazıları
"Son olarak, sen; yenildiğim için iftihar duyduğum tek savaşsın."
Alıntı
Reklam
İstatistiklerin dünyasından hep biraz uzaktayımdır. Ancak paylaştığım alıntıların pek çok okurun iç dünyasına misafir olduğunu görmek, bana sayılarla değil kelimelerin gücüyle kurulan o sessiz bağı hatırlattı. Kitap okumak tek kişilik görünse de, aynı altı çizili satırlarda aslında hiç yalnız değiliz. Aynı duyguları paylaşmak, aynı cümlelerde soluklanmak dileğiyle. :)
Duygu ve Düşünce
Yok etmişsin kendini, bağırıp çağırman ondan. kendi sesini duymak istiyorsun.
Alıntı
Dış dünyadaki ilişkilerde iç alemin aynasıdır. Kalbi kin dolu olanın etrafında kavga eksik olmaz. Kalbi muhabbetle dolu olanın yanına insanlar gelir. İmam Gazali
Din İslam
En ufak bir övgü bile, size küçük görünse de, doğru zamanda söylenince birinin kalbine dokunabilir. Yakınlarını desteklemek onların kendini değerli hissetmesini sağlar; kelimeler sabah ışığı gibi içlerini ısıtır ve güveni güçlendirir. Yanında olduğumu hissettirmek, onları motive eder ve bağları güçlendirir. Pozitif psikoloji bize şunu hatırlatır: sözlerin gücü, başkalarının iç dünyasına hafiflik getirir. Destek, zor anlarda bile umut doğurur. İçten gelen basit bir teşekkür ya da iltifat fark yaratır.
Reklam
Reklam