Tek kelime ile özetlemek istenirse yavan kelimesi, kitabın karşılığını veriyor.
Çokça travmadan geçmiş,
çocukken yaşça büyük bir kadının tecavüzüne uğramış, savașa gitmiş bir adamın içine hiç bakmıyoruz. Baş karaktere ne sempati ne antipati duyuyoruz. Bedene indirgenmiş bir insanın yolculuğunda yazar da bize sadece bedeni mi göstermek istiyor? Karakterlerin ağzından çıkan "peki", "tamam", "iyi" cümlelerini çıkarsak kitabın sayfa sayısı yarıya düşecek. İşte bu yavanlık kitabın ilk yarısından sonra gözlerde bıkkınlık yaratıyor.
Edebi bir eser, yazın sanatı, biraz da okuyucunun zihninde bir kaç kalbe dokunur cümle bırakmalı mı? Eğer bırakmalı işe bu kitap size göre değil. Kuru bir parça ekmekten oluşan yavan bir öğünle karın doyurmak gibi, yani elinizde başka okuyacak hiçbir şey kalmamışsa, ancak o zaman tavsiye edilebilir.