Helin
@ichor_
-Habent sua fata libelli-
open.spotify.com/user/31w4uul54w...
Lise
Farhampton
Fatih/İstanbul, 24 Ocak
124 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Yasin Güven’in ilk şiir kitabı Sonsuzdan Bir Öncesi, adından da belli, insanı biraz düşünmeye, biraz durup nefes almaya çağıran bir eser. Şiirler, hayatın farklı köşelerinden toplanmış gibi; kimi zaman hüzünlü bir vedayı, kimi zaman doğayla kurulan sessiz bir sohbeti anlatıyor.
Kitapta en çok hoşuma giden şey, samimiyetle yazılmış olması. Öyle süslü püslü laflar, anlaşılmaz imgeler peşinde koşulmamış. Daha çok, bir arkadaşın dertleşmesi gibi. Mesela, “Toprağa Yazılan Şiir” ve “Erguvan Hüznü” okuru durup düşünmeye zorluyor.
Tabii ki, ilk kitap olmasının getirdiği küçük pürüzler var. Bazı dizeler fazla tanıdık geliyor, ama bunlar şairin sesini bulma yolculuğunun tatlı izleri gibi. Aslında bu da esere ayrı bir samimiyet katıyor.
Eğer bir bardak kahveyle oturup derin düşüncelere dalmak istiyorsanız, bu kitap tam size göre. Hem kafanızdaki soruları çoğaltacak, hem de bir yerlerde hayatın o minik detaylarını hatırlatacak. Yasin Güven’in yolunun açık olacağına inanıyorum; bu başlangıç, umut verici bir ilk adım.
Öneririm.
Reklam
Eylülden daha ne beklenir?
Eylül, hüzün ve matem ayıdır...
Eylül ayına girmişken bu kitabın incelemesini yazmasam olmazdı. Mehmet Rauf'un "Eylül" romanı, beni gerçekten etkileyen bir eser oldu. Kitabı okurken, karakterlerin duygusal dünyalarına yapılan derin yolculuk beni içine çekti. Süreyya, Suad ve Necip arasındaki karmaşık ilişkiler ve yasak aşkın getirdiği içsel çatışmalar, romanın en dikkat çekici yönlerinden biriydi.
Eylülden daha ne beklenir? Eylül, malum ya, hüzün ve matem ayıdır. Her eylül ayına gelindiğinde, kitaptaki olaylarda yaşanılan gerginlik ve karamsarlık adeta yeniden canlanıyor. Özellikle Suad'ın Necip'e olan duygusal bağlılığı ve bu bağlılığın getirdiği suçluluk duygusu beni çok etkiledi. Suad'ın yaşadığı içsel çatışmalar ve toplumsal baskılar, onun karakterini daha da derinleştiriyor. Mehmet Rauf'un bu duyguları ve çatışmaları yansıtma biçimi, romanı benim için unutulmaz kıldı.
Kitabın arkasında yazdığı gibi, gerçekten de kitabı okurken karakterler konuşmasalar dahi yazarın betimlemeleriyle anlıyordum ki bakışlar birbirleriyle konuşuyor.
Romanın dili ve anlatımı da oldukça etkileyiciydi. Mehmet Rauf'un betimlemeleri ve diyalogları, karakterlerin duygusal durumlarını ve ortamın atmosferini başarılı bir şekilde yansıtıyor.
1 puan kırma nedenim, kitapta yer alan karakterlerin yaşadığı içsel çatışmalar ve karamsarlığın bazı okuyucular için fazla yoğun ve bunaltıcı olabilmesidir. Bu nedenle, bu durum herkese hitap etmeyebilir.
"Eylül", yasak aşkın ve içsel çatışmaların romanı olarak, beni düşündüren ve duygusal olarak etkileyen bir eser oldu. Mehmet Rauf'un ustalıkla işlediği bu roman, Türk edebiyatında önemli bir yere sahip ve edebiyatseverler için mutlaka okunması gereken bir eser. Kitabı okurken, karakterlerin yaşadığı duygusal fırtınaları ve içsel çatışmaları adeta ben de yaşadım. Bu yüzden "Eylül",
Yazarın yaptığı bir çekiliş ile elime geçen kitap: Kırık Kulplu Bardak. Uzun zaman önce okuduğum bir kitap. İlk okuyuşumda “Bu kitap için incelemeyi ikinci okuyuşumda yazmalıyım” dedim. Kitapta, yazarın yaşadığı duygusal fırtınalar ve içsel çatışmalar o kadar güzel anlatılmış ki, okurken sanki onunla birlikte yaşıyorsunuz o anları. Ölüm, sevgisizlik, yalnızlık gibi karamsar temalar işlenmiş ama bu karamsarlığın içinde bile bir umut ışığı bulabiliyorsunuz.
Yazarın anlatım tarzı gerçekten sade ve etkileyici. Bunu yazdığı temalarla beraber düşündüğümüzde, şiirlerin daha da güçlü kıldığını görebiliriz. Okurken, bazı dizeler öyle bir vuruyor ki, durup düşünmeden edemiyorsunuz. Yazarın kelimelerle resim çizme yeteneği, okuyucunun zihninde güçlü imgeler oluşturuyor ve bu da şiirlerin etkisini artırıyor.
İkinci okuyuşumda, kitabın derinliklerine daha fazla inme fırsatı buldum. Her bir şiir, farklı bir duygusal deneyimi yansıtıyor ve okuyucuyu kendi içsel yolculuğuna çıkarıyor. Yazarın, yaşadığı duygusal çalkantıları ve içsel çatışmaları bu kadar samimi ve içten bir şekilde anlatabilmesi, kitabı özel kılan unsurlardan biri.
Sonuç olarak, “Kırık Kulplu Bardak” gerçekten okunmaya değer bir eser.
Yani ne desem bilemiyorum. Tek kelime ile açıklamak istiyorum: Berbattı. 2 puan verdim o da aralarda bulduğum iki-üç kitaptan bağımsız güzel söz ve ilgi çekici kapak içindi. Onun dışında pek bir vasfı olmayan bir kitap. Okurken "ben ne okuyorum ya?" bitirirken "Ben ne okudum ya?" dedirten bir kitap. Zaman kaybı. 50-60 sayfalık kitabı sıkıla sıkıla okudum. Okulda sıra arkadaşımla okumaya başladım. 
Aleyna Yok bir de okumadan kitabı övmeye başlamıştım şaka gibi. Okurken kıtabın yarısında kız dönüp bana "Helin, biz ne okuyoruz ya!? Gözlerim ağrıdı yemin ederim." dedi. Gülümsedim. Kapattık havadan sudan konuştuk ama çok net söylüyorum: kitaptan daha çok şey kattık birbirimize. Okuyup okumamak size kalmış bir şey. Ben gereksiz masraf, gereksiz zaman kaybından başka bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku
Aleyna Yok bir de okumadan kitabı övmeye başlamıştım şaka gibi. Okurken kıtabın yarısında kız dönüp bana "Helin, biz ne okuyoruz ya!? Gözlerim ağrıdı yemin ederim." dedi. Gülümsedim. Kapattık havadan sudan konuştuk ama çok net söylüyorum: kitaptan daha çok şey kattık birbirimize. Okuyup okumamak size kalmış bir şey. Ben gereksiz masraf, gereksiz zaman kaybından başka bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku
İlkokul 3'e giderken babam bana Hürriyet gazetesinin çocuk klasikleri kitap setini almıştı. İçlerinde bulunan kitaplardan biriydi. İlk okuduğumda bambaşka bir dünyada hissetmiştim kendimi. Yazarın neden kitaba "İnsan Ne İle Yaşar?" ismini verdiğini bile tartışmıştım kendimce :) Yıllar geçti, tekrar tekrar okudum. Kitap her seferinde büyülüyordu beni. kitaptaki atmosfer bambaşkaydı. Her okuduğumda kendime sorduğum tek bir soru vardı; "İnsan Ne İle Yaşar?" Bu yaşıma kadar sayısız kitap bitirdim. Bu yıl tekrar okumak istedim bu kitabı. bitirdikten sonra anladım ki, insan iyilikle yaşarmış. İyilik olmadan insan bir hiçmiş. "Birçok konuyu içeren (iyilik, kötülük, bencillik ve yardımseverlik) bu kitabın vermek istediği mesajı ilk okuyuşta nasıl anlayamadım ben?" deyip durdum kendime. Her neyse uzatmayayım :) Çocukların da okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Umarım onlar ilk okuyuşta anlar konusunu. Benim gibi kitap ile cebelleşmez :) 
İnsan Neyle Yaşar?
İnsan Neyle Yaşar?
Reklam