"Ne fark ederdi ki zaten? Herkes ölüyordu nasıl olsa; iyisi de kötüsü de, güçlüsü de zayıfı da, hayata dört elle sarılanı da yaşamı aşağılayanı da... Herkes göçüp gidiyordu. Her şey göçüp gidiyordu."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ancak şunu unutmayalım ki, biz savaşın nerede yapıldığını tespit edememiş olsak bile böyle bir zafer yaşandı ve bu yüzde yüz gerçek. O hâlde bu zaferi kutlamak yerine neden her sene nerede yapıldığını tartışıyoruz.
Savaş mahallinin Denizli'de, Afyonkarahisar'da, Konya'da veya Isparta'da bulunmasından daha önemlisi; bu savaşın ve sonunda gelen zaferin mana ve değerini idrak edebilmiş miyiz? Buradan gereken dersleri çıkarabilmiş miyiz? Gelecek kuşaklara aktarabilmiş miyiz? Zaferi layıkıyla anıp kutlayabilmiş miyiz? Savaşı ve zaferi ulusa ve dünyaya yaptığımız mükemmel yayınlarla tanıtabilmiş miyiz? Asıl bunun sorgulanması gerekiyor.
"Geçici düzenler köpükler gibi uçar gider."
...
"Aynen öyle, köpükler gibi, geçici. İnsanın bu dünyadaki bütün çalışması köpükten öte bir şey değil."