şunu fark ettim ki gerçekten çok sevdiğim kitaplar hakkında ne düşündüğümü hiç bilmiyorum. Valeria sayfalar boyu birçok kişi oluyor, ya da belki de hiçkimse olmuyor. Yeri geliyor başka birinin gördüğü hayalete dönüşüyor, yüzlerce kez ölüyor, saksı-hırsızlığı yapıyor ve-benzeri onlarcası herhangi köksüz hayatları oynuyor. Kitap boyu edebiyatla, kendisiyle ve yaşamla ilgili atıp tutuyor, kendi yazdıklarıyla dalga geçer gibi bir havası var her sayfada. Okuduğunuz hiçbir sayfadan hiçbir şey anlamıyorsunuz, bu kitapta karakterler, yer ve mekanlar, kurmaca gerçeklikler yok. Gerçekliğin aklınıza dahi gelmeyecek boyutlarında sizi sayfalarca gezdiriyor ve sayfayı her çevirdiğinizde hiçbir şey anlamamanın ama hissetmiş olmanın tortusuyla seviyorsunuz Kalabalıkta Yüzler'i. İçimden bir ses diyor ki, modern çağda yazarlık ancak böyle bir yazınla mümkün olabilir. Zamanın, mekanın, karakterlerlerin asırlardır işlenip tekrar noktasına geldiği edebiyat dünyasında; böyle zırdeli romanlar insanlara edebiyatın hala başımıza gelmiş en güzel şeylerden biri olduğunun kanıtını gösteriyor
GECE KÜTÜPHANESİNDE AKŞAM YEMEĞİ
Selammm, çok ama çok tatlı bir kitapla geldim
Bu hafta sürekli ağlamalı kitap okuduktan sonra bu tatlış kafamı dağıtmam için iyi geldi konusu bence çok farklı;
Yalnızca geceleri kapılarını açan sıra dışı bir kütüphane düşünün … Burada rafları dolduran kitaplar, artık hayatta olmayan yazarlara ait. Kuralları ise oldukça katı; içeriye kitap getirilmiyor, dışarıya da hiçbir kitap çıkarılamıyor.
Bu gizemli kütüphanede işe başlayan genç bir kadın, zamanla hem çalışanların hem de mekânın alışılmadık düzenine tanık oluyor. Üstelik her akşam hazırlanan yemekler, kitap sayfalarından çıkıp masalara geliyormuş hissi yaratıyor.
Kütüphanenin görünmeyen sahibi, cevap bekleyen sorular ve sakin ilerleyen hikâyesiyle kitap; okura huzurlu ama merak duygusunu canlı tutan bir atmosfer sunuyor. Bitirdiğimde en çok aklımda kalan şey ise bu büyülü kütüphanenin hissiydi , içimden sürekli dedim ya gerçek olsaydı
Hem akıcı ve farklı bir konu arayanlara hem de kafa dağıtmak isteyenler favorilerine ekleyebilir ayrıca tarifleri evde deneyebilirsiniz :)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çok küçük yaşlarda yetiştirme yurdunda kaldıkları dönemde "Öcü" adındaki biri tarafından damgalanan 30 çocuğun hikayesiyle başlıyor Yaralasar. Aradan geçen 20 yılın ardından Öcü yeniden ortaya çıkıyor ve kendi yarasalarını tek tek avlamaya başlıyor. Tam bu sırada cezaevinde olan Sedef, süresi bitmemesine rağmen aniden tahliye ediliyor. Öcü’yü durdurmak isteyen gizli bir örgütten iş birliği teklifi alan Sedef bu teklifi kabul ediyor. Üstelik geçmişte yurtta çok yakın olduğu arkadaşlarıyla birlikte bu yola çıkıyor ancak o anda henüz hiçbiri birbirini tanımıyor.Kitabın konusu bana ilk andan itibaren gerçekten çok ilgi çekici gelmişti, okumamın en büyük sebebi kesinlikle buydu Maral Atmaca’nın kalemini de çok merak ediyordum ve iyi ki tanışmışım. Kitap o kadar sürükleyici ki kendimi hiç tutamadım, şu anda serinin 3. kitabını okuyorum bile Hikayede Sedef, hayatta kalabilmek için başka bir kimlikle yaşamak zorunda. Kendi içindeki o masum Sedef'i korumak için kendini hep "Yankı" olarak tanıtıyor. Karakterlerin yaşamak zorunda kaldığı şeyler gerçekten çok kötü ve sarsıcıydı. Özellikle Yankı’nın geçmişte çöpten bayat ekmek yemek zorunda kaldığı o sahneleri okurken içim parçalandı Her ne kadar biz şu an bir kitapta okuyor olsak da gerçek hayatta da maalesef bu durumları yaşayan insanların olduğunu bilmek insanı çok derinden yaralıyor Kitapta favori karakterlerim Alaz ve Sedef dışında kesinlikle Kuzey oldu. Sedef geçmişe dair her şeyi tam hatırlamasa da çocuk yaşta birbirlerine verdikleri sözler ve şimdi farkında olmadan bile sürekli birbirlerinin yanında olup yardımcı olmaları çok tatlıydı Kuzey’in o korumacı, abi gibi yaklaşan tavrı içimi ısıttı Alaz’a gelirsek zekasına gerçekten hayran kaldım. Öcü’yü bulmak için yaptığı o titiz planlar ve stratejileri inanılmaz
Uzaktan Sevmek KudüsRoman
Bazı kitaplar sizi ismiyle çağırır. Kayıtsız kalamaz mutlaka kitap raflarından alıp en azından bir bakınırsınız. Derya Şafak’ın Uzaktan Sevmek Kudüs kitabını elime aldığımda, sadece bir roman okuyacağımı değil, ruhumun derinliklerinde bir sızıya dönüşen o kadim şehrin tozlu sokaklarında bir vefa yolculuğuna çıkacağımı biliyordum. Bu kitap, benim için sadece kâğıttan bir eser değil; Kudüs'ü doğrudan görmese de onu kalbinin en derin köşesinde hissedenlerin, ecdadın mirasına duyulan o büyük özlemin bir yansıması oldu.
Okurken içimden şu mısralar geçti: "Girmeden tefrika bir millete düşman giremez. Toplu vurdukça yürekler onu top sindiremez!". İşte yazar, silinen hafızalarımıza inat, "kim olduğumuzu" hatırlatmak ve zalimin zulmünü yanlarına kâr bırakmamak için bu satırları kaleme almış. Ben de bu satırları, hırsızın ev sahibine baskın çıktığı bu düzende, kendi ismim, cismim ve insicamımla o sokaklarda yeniden var olmak için okudum.
Kitaptaki Muzaffer, Merve Lina ve Burak karakterleri benim için çok özel bir yere sahip. Yazar, Asr suresini bilen iki gencin ismini bu karakterlere vererek, aslında isimlere karakterleri değil, o güzel isimlere Kudüs bilincini yüklemiş. Burak zaten evvelden Kudüs yolcusuydu; bizler de onun gibi o kutlu emanete sahip çıkacak olan "Burak Ordusu" nun birer neferi olduğumuzu bu sayfalarda yeniden idrak ettik.
Kitabın her satırında bir özür ve bir söz var: "Aksa'nın şanlı yiğidi! Affet!.. Sana özgür Kudüs'ü miras bırakmak yerine, Kudüs'ü özgür kılmayı miras bıraktığımız için...". Biz şikâyet etmiyoruz; biliyoruz ki bu toprakların imtihanı Peygamberlerin imtihanı gibi ağırdır. Yusuf gibi kuyuya atılsak, Yakup gibi ihanete uğrasak, hatta Zekeriya gibi biçilsek de bedeller ödeyerek direnmeye devam ediyoruz. Peygamber Efendimizin sırtına deve
Kitap hakkında en ufak bir fikrim olmadan başladım okumaya. Çünkü üzerinde bir mavi kelebek vardı ve ben mavi kelebek efsanesini biliyordum. Bu yıl neredeyse Latin Amerika’da çoğu ülkeye gittim ve bir kaçında mavi kelebek görme fırsatım oldu. Mavi Morpho…birini Meksika’da diğerini Brezilya yağmur ormanlarında gördüm. Yanımdan geçip gittiğinde “şifa getirdiğini biliyorum” dedim içimden. Heybetli kanatlarıyla yanınızdan uçtuğunda bir kuş geçti sanabilirsiniz. Okurken Charlotte’un yerine geçtim sanki bi an.Gerçekten sevildiğini hissettiği tek adamdı Gray. Erik’le olan ilişkisini okurken bile şüphe vardı içimde ve başından sonu belliydi. Gray’le aşklarını kıskanmadım değil. Kurgu olduğunu bilsemde kendini uzun yıllar saklamış, en sonunda anlatılması gereken bir sır gibiydi hikaye. Ayrı geçen onca zaman olduğunu düşününce yaşanmamış olduğunu bilmek rahatlatıyor ama bir taraftanda ya gerçekse diyorsun. Mucizelere tanık olmak için harika bir klavuz olurdu.
Kelebek Adası
Kelebek Adası
𝓜𝓮𝓻𝓱𝓪𝓫𝓪𝓵𝓪𝓻𝓻𝓻𝓻...
Nasılsınız canım dostlar...
Uzun zamandır buralara çok uğrayamasam da okumaya tüm hızımla devam ediyorum.
Peki siz neler okuyorsunuz?
Bugün size @inkilapkitabevi ‘nden çıkan kalemine hayran kaldığım @dilekgormezofficial ‘ın #aşkaözürdiletmem kitabının yorumu ile geldim...
#kitaphakkındadüşüncelerim
Hepimizin geçmişten taşıdığı yaralar vardır. Ancak bazılarımız için yaralar, daha derindir ve yetişkin yaşamımız üzerindeki etkileri daha belirgindir.
Eksik büyüyen, özellikle kız çocukları hep başkalarıyla tamamlamaya çalışır kendini.
Ada’da eksik yanını Toprak’ta tamamlamak istedi.
Ama yalanlar, günahlar, sırlar arasında bir aşk ne kadar tamamlanabilirdi.
Ada ve Toprak’ın geçmişi önünde engel olarak dururken bu aşkın sonu ne olacaktı?
Uzun zamandır hiç bir kitap beni bu kadar etkilememişti.
Son sayfalarında kendimi ağlar halde buldum.
Ada’yı o kadar çok sevdim ki onu kız kardeşim gibi sarıp sarmalamak geldi içimden.
Ah sen Toprak sevgine sonsuz saygım olabilirdi keşke evli olmasaydın.
Tabi birde Fadıl faktörü var kitapta nefret ettiğim.
Neden nefret ettiğimi kitabı okuyanlar bilir okumayanlar okuyunca öğrenir.
Sadakatin, dostluğun, aile ilişkilerinin, hüzünlü çocukluk anılarının sorgulandığı bu şahane eseri kesinlikle herkes okumalı diyor şiddetle tavsiye ediyorum...
Kitabınız bol keyfiniz daim olsun...
Sevgili @dilekgormezofficial sizi çok geç tanıdığım için özür dilerim.Artık fanatik okuyucularınıza bir yenisi eklendi. Kaleminiz hep daim olsun...
#alıntılar
"Bazı babalar yoktur ve kendilerinden büyüktür yoklukları. Benim babamın varlığı eve sığmıyordu o yüzden yoktu."
(Syf: 53)
