"Tanrı'ya inanır mısın, Anderi?"
"Hayır."
"Ben de öyle. Fakat bu benim çok sevdiğim bir soru. Tam anlamıyla alt üst olmuş bir soru."
"Ne demek istiyorsun?"
"İnsanlara hayata inanıp inanmadıklarını soracak olursam ne demek istediğimi anlamayacaklar. Aslında bu çok önemli ama bir şey ifade etmeyebilir de. Onun için onlara Tanrıya inanıp inanmadıklarını soruyorum. Olumlu cevap verirlerse hayata inanmadıklarını anlıyorum."
"Neden?"
" Çünkü insanların Tanrı dedikleri şey en yüksek imkanın en yüksek ifadesidir. Bir insan bu fikri kendi imkanlarından daha yüksek sayarsa, o zaman kendisini ve hayatı pek az düşünüyor demektir. İnsanın kendi hayatına saygı duyması en iyi, en büyük ve en yüksek imkanları, hemen kendisi için istemesi ender rastlanan bir meziyettir. İnsan düşündüğü cenneti hayalinden geçirmemeli hemen istemelidir."