zeynep

zeynep
@icselalan
okumak, yazmak ve yaşamak üzerine
Niçin Etik Davranmalıyız?
Çünkü insanlar iyidir. Bu, ahlak felsefesinin ana temasıdır. Asıl soru şudur: İnsanlar, doğaları gereği mi etiktir, yoksa bazı eylemler doğal olarak iyi ya da kötü olduğu için mi ahlaklı bir yaşam sürerler? Bir eylem olarak ele alındığında, bu soru genel anlamda insanların doğal olarak iyi olduğu ve buna uygun hareket etmeye çalıştıkları fikrini temsil eder.
Alıntı
Reklam
İnsanlar hafif ve keyifli, sarışın başlarını sallayarak, hayatın içinde bir balo salonunda gibi salınıyorlardı. Bu gözlerin hiçbirinde kaygı yoktu, omuzlarında hiçbir yük yoktu. Bu şen gönüllerde belki tek üzüntü, belki tek gizli kahır yoktu. Ve ben, genç ve çiçeği burnunda, bu insanlarla yan yana yürüyordum. Mutluluk denen şeyi çoktan unutmuştum. İçimde bu düşünceyi okşayıp nazlıyor, korkunç bir haksızlığa uğradığım sonucuna varıyordum. Şu son ayların bu acayip zulmü neydi bana karşı? Zihnimi toparlayamıyordum artık. Her zaman, her yerde en tuhaf azapları ben çekiyordum. Hayallerime sokulan, kuvvetlerimi darmadağın eden ufak tefek, anlamsız rastlantıların, sefil ayrıntıların baskısına uğramaksızın, bir başıma ne bir park kanapesinde oturabiliyor, ne de bir tarafa gidebiliyordum. Yanımdan geçen bir köpek, kibar bir erkeğin yakasındaki sarı bir gül, zihnimin dengesini bozuyor, beni uzun zaman meşgul ediyordu.
Alıntı
Başkalarıyla kurduğu gündelik ilişkilerde olumlu karşılıklar almaktan yoksun kalan ve kendini geri çeken kişi, şüpheci, bunalımlı, hasmane, endişeli ve ne yaptığını bilmez hâlde bir şaşkına dönüşebilir.
Alıntı
Damgalı bireyin toplumsal kimliğinin lekelenmiş veçheleri, hem onunla ilişkide bulunan kişilerde hem de bizatihi kendisinde, onun da herkes gibi saygı görmeyi ve dikkate alınmayı hak ettiği yönünde bir beklenti yaratır. Ne var ki, bu beklentiye rağmen, diğerleri damgalı bireye böylesi bir muameleyi göstermekten geri kalır. Söz konusu durum, damgalı bireyin nazarında, kendi niteliklerinden bazılarının buna yol açtığı düşüncesiyle tezahür eder.
Alıntı
Toplumdan alıp içselleştirdiği standartlar, ötekilerin onun başarısızlığı olarak gördüğü şeylere içten içe dikkat kesilmesini dayatır. Bu, kaçınılmaz olarak—şöyle bir anlığına bile olsa—gerçekte olması gereken şeye fiilen yetemediği düşüncesine kendini kaptırmasına sebebiyet verir.
Alıntı
Reklam