-Biliyor musun Primavera, inince Tanrı'ya teşekkür edeceğim.
-O neden?
-Bana bugünü verdiği için. Ben burada inmeliyim.
-Ama neden? Daha ineceğimiz yere gelmedik.
-İnmem gerek Primavera, sana düşlerimde daha erken kavuşabilmek için.
-Ama ben zaten buradayım.
-Ben sadece seni değil, seni sevmeyi de seviyorum.
-Biliyor musun? Çünkü bir imparatorluk kuracağım.
-Bir imparatorluk mu?
-Evet, kendi imparatorluğum. Hiç aç insan olmayacak kuracağım bu imparatorluğun içinde.
-O neden?
-Çünkü fakirlik bir ayıp değildir Primavera, ama açlık bir insanlık ayıbıdır.