... Ve bazen bir cümlenin ortasında bir yerlerde, bu dili konuşmaya çalışan bir yabancı gibi hissediyorum. Çünkü bazı kelimelerin parçalarının kulağıma garip gelmeye baş ladığı kelime spazmları geçiriyorum. O kelimeyi söyleme eyleminin ortasındayken birdenbire, "Ah, bu doğru olamaz, bunun tınısı çok garip geliyor, bu kelimeyi bitirmeye uğraşsam mı yoksa başka bir şeye mi çevirsem bilemiyorum, çünkü eğer ağzımdan iyi çıkarsa doğru olur ama kötü çıkarsa aptal gibi gözükürüm," diye düşünüyorum. İşte bir heceden fazlasından oluşan kelimelerin ortalarında bazen kafam karışıyor ve o kelime yarımlarının üstüne başka kelimeler oturtmaya çalışıyorum... Zaten konuşabildiğim dili bile zorla konuşuyorum.
"İleride bir gün benden özür dilemeye niyetlenirsen..." "Eee...?"
"Kendinden dile gitsin."
"Kendimden mi? Senden dileyeceğim özrü?"
Gülümseyerek "Evet." dedi
"Neden?" diye sordum.
"Çünkü benim adıma sen affetsen de olur."