Lee Ki-ho, 1972 yılında Güney Kore'nin Gangwon Eyaletindeki Wonju'da doğdu. Lee Ki-ho, kısa öyküsü "Birney"in 1999 yılında aylık Modern Edebiyat Yeni Yazarlar Yarışması'nı kazanmasıyla ilk kez sahneye çıktı. Şu anda Gwangju Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık bölümünde profesör olarak görev yapıyor.
Lee Ki-ho, Güney Kore'nin en sıra dışı yazarlarından biri olarak kabul edilir; öyle ki bir eleştirmen, bir hikâyenin kurallarının Lee'nin eserlerine uygulanamayacağını beyan etmiştir. Lee, 1999'da rap ve geleneksel bir Kore baladı olan pansori ritimlerini yansıtan kısa bir hikâye olan "Bunny" ile çıkış yapmıştır. İlk çıkışını takip eden hikâyeler de aynı derecede deneyseldir; çünkü bir hikâye, bir sorgulamanın soru-cevap yöntemini benimserken, bir diğeri İncil'in yazım tarzını ve dizgisini benimsemiş, bir diğeri ise bir televizyon yemek programında kullanılan türden bir dil kullanmıştır.
Lee, yalnızca biçim konusunda değil, aynı zamanda mütevazı ve aşağılık bir topluluk olan karakterleriyle de yaratıcıdır: bir öğretmene saldırdıktan sonra liseyi bırakan küçük çaplı bir pezevenk; tutkal bağımlısı üçüncü sınıf bir aktör; yetimhanede büyümüş bir çete üyesi; ve yerel bir marketten çalışarak geçimini sağlayan bir karakter. Lee'nin hikayeleri yalnızca bu arka sokak tiplerini değil, aynı zamanda kafasının arkasında gözleri olan bir genç ve ulusal bayrağın asılı olduğu bayrak direğine aşık olan bir adam gibi anormal özelliklere sahip olanları da içerir.
Doğrudan magazin dergilerinden veya eğlence programlarından fırlamış gibi görünen bu uyumsuzlar, özgün ve aynı zamanda toplumun kenarlarında kolayca bulunabilen son derece gerçek bireylerdir. Lee'nin çalışmalarında düzenli olarak görünen Lee Sibong adlı bir karakter, her öyküde biraz farklı tasvir edilse de çoğunlukla hiçbir şansı olmayan zavallı ve saf bir uşak, insan başarısızlığının özü gibi görünen biridir. Lee, bu bayağı ama sıradan karakterlerin hayatlarıyla alay ederek okuyucularını güldürür. Ancak kahkahalarımızın hedefi, karakterlerin bayağılığı, saflığı ve trajik başarısızlıkları toplumumuzun başarısızlıklarını sembolize ettiği için, kibir ve yapmacıklıkla dolu kendi toplumumuz haline gelir.
Lee'nin 2013 yılında 사과는 잘해요 adlı romanı İngilizceye çevrildi. Roman şu şekilde tanımlandı:
Postmodern ve biraz absürt, ama aynı zamanda en az iki düzeyde eğlenceli bir okuma. İlki, olayların gülünç bir şekilde gelişmesi olarak yüzeysel bir düzey. İkincisi ise, özellikle güçsüzlerde suçluluk duygusu uyandırabildiğinde, resmi kontrol kullanmadan kontrol edebilme ve bunun bir kez dengesizleştiğinde nasıl tamamen kontrolden çıkabileceği konusunda bir metafor olarak.
Lee, 2010 yılında Yi Hyo-seok Edebiyat Ödülü'nü kazandı.