“Başka biri olabilmek eğlenceli bir şey mi?”
“Tekrar kendine döneceğini bilirsen, evet.”
“Kendinize dönmeyi istemediğiniz zamanlar olmadı mı peki?”
Kafuku bu soru üzerine düşündü. Daha önce böyle bir soru soran olmamıştı ona. Trafik yoğundu. Başkent çevre yolundaki Takebaşi çıkışına yönelmişlerdi.
“İnsanın kendinden başka dönebileceği bir yer var mıdır ki?” diye yanıtladı Kafuku.
Sanki on belayı sırtımda taşıyordum da, bunlardan birini bile yanımdaki insan üstlenecek olsa, o tek bir bela bile onun canına mal olacakmış gibi gelirdi.
Felsefenin de aynen dinler gibi ölüme ihtiyacı olduğu için, eğer felsefe yapıyorsak, bu öleceğimizi bildiğimizdendir, Montaigne Bey demiştir ya, felsefe yapmak, ölmeyi öğrenmektir.
Hatta acının ruhumu parçaladığı anda bile seni Tanrı’nın önünde suçlamadım; asla o gecelerden pişman olmadım, sana olan aşkımdan dolayı kendime hiç kızmadım, seni daima sevdim, seninle karşılaştığım o anı hep kutsadım.