Gitmeden Önce Değil,Olmaya" Giderken Okunması Gereken KitapHayata Dair
Bu kitabı neden okumalıyız ? Çünkü çoğumuz zihnindeki ezberleri bozmaktan, sarsılmaktan korkuyor. Kimisi için hac veya umre ibadeti, kutsal topraklardan eve hediyelik eşya getirmekten, eşe dosta hurma, zemzem dağıtmaktan başka bir anlam taşımıyor maalesef. Mekanikleşen, şekilciliğe sıkışan bir dindarlığın ötesine geçemiyoruz. "İhtiyaç duyduğunuzda ümit besler ve ihtiyaçlarınızı karşılamak için mücadele edersiniz. Bunu başarınca da, geçmiş çabalarınıza gülerek bakarsınız. Ne kadar saçma bir hayat anlayışı!" diyor Şeriati. İşte tamda bu noktada konfor döngüsünü, sığ hayat anlayışını ve ezberleri yıkmak, uykudaki ruhları uyandırmak için okunması gereken bir kitap...Hac,umre tarihin ve coğrafyanın sınırlarını aşıp bugünün insanına bize sesleniyor. Statü putlarını, kendi ellerimizle yarattığımız modern ilahları tek tek taşlamamızı istiyor. kuru bir fıkıh bilgisinden ya da tarihi sayfalardan alıp bugünün ekonomik ve sosyolojik gerçekliğine öyle bir bağlıyor ki, sarsılmamak elde değil. dünyevi kimlikleri atmak demek. Statükonun ve modern dünyanın insanı böldüğü, sınıflara ayırdığı bir çağda, herkesin aynı beyaz kumaşın içinde erimesi, tam bir eşitlik ve öze dönüş manifestosu....Kabe’nin etrafında dönmek ise bir girdabın içinde kaybolmak değil, hayatın merkezine Allah’ı koyup o eksende bir duruş inşa etmek. Herakleitos’un o meşhur sözündeki gibi; aynı nehirde iki kez yıkanılmaz. Hac da insanı içine alan, yıkayıp dönüştüren öyle bir nehir ki; o nehre giren insanla oradan çıkan insan asla aynı kalamaz, kalmamalı...
Puan vermedi
Kapadokya’nın büyüleyici atmosferinde geçen hikâye, geçmişle bugün arasında kurduğu bağlarla dikkat çekiyor. Sayfalar ilerledikçe hem karakterlerin hem de mekânın gizemini biraz daha keşfetme isteği uyandırıyor. Özellikle bölgenin tarihi ve mistik dokusunun hikâyeye yedirilişini sevdim.
En sevdiğim yanı akıcı ve yormayan anlatımı oldu. Bölümlerin kısa tutulması da merakı canlı tutuyor ve okumayı hızlandırıyor.
Kitapta altını çizdiğim cümlelerden bazıları ise şunlardı:
“Bazı kapılar sadece başka bir odaya değil, başka bir zamana açılır.”
“Bir yaratıcıya ya da kutsallaştırdığı bir objeye ihtiyaç duyuyor insan. Sanırım bu, Tanrı’nın insana, onu yaratırken yüklediği özelliklerden biri.”
Akıcı dili, merak unsuru ve Kapadokya’nın etkileyici atmosferiyle keyifle okuduğum bir okuma oldu. Yazarın kalemiyle ilk kez tanışmış olsam da yeni çalışmalarını merak edeceğim.
Bu güzel hikâye için yazarın emeğine ve kalemine sağlık.
Reklam
‘Kitabı neden çok sevdim?’diye sorup duruyorum.Bazı kitaplar ihtiyaç anında bize el sallıyorlar ve yoldaşımız oluyorlar bence.Kitap intihar malzemeleri satan bir dükkanı işleten ailenin kendilerine göre olumlu düşünen,hayata umutlu bakan bir çocuklarının dünyaya gelmesiyle hayatlarındaki değişimi anlatıyor.Beni etkileyen yanı ise kendi ışığını korumak aynı zamanda o ışıkla ilham kaynağı da olmak oldu sanırım.Negatifliğin normal kabul edildiği bir toplumda sen yanlışsın demelerine rağmen o güzel enerjisini koruyan bir çocuk. Çok izah edemeyeceğim galiba bana geçen hisleri.Basit bir dille komik bir anlatımla yazılmış okuması zevk veren bir kitap
Hellllooooriiiii 🩶🩶
Kitap, evrenin Kaos'tan doğuşundan başlayarak Olimpos'un kuruluşuna, tanrıların ortaya çıkışına ve özellikle Eros'un hikâyesine uzanan mitolojik bir yolculuk sunar. Ancak amaç yalnızca mitolojiyi anlatmak değildir; yazar, bu efsaneleri günümüz insanının duygusal dünyasıyla ilişkilendirir
Bazı kitaplar yalnızca bir hikâye anlatmaz, aynı zamanda insanın kendi iç dünyasına da ışık tutar. Eros: Geçmişten Günümüze Sevilme İhtiyacı tam olarak böyle bir kitap.
Yunan mitolojisinin en bilinen karakterlerinden Eros ve Psykhe'nin hikâyesini temel alan eser, aşkı ve sevilme ihtiyacını psikolojik bir bakış açısıyla ele alıyor. Mitolojik olayların ardında aslında insanın en temel duygularını; ait olma isteğini, yalnızlık korkusunu, güven arayışını ve kendini keşfetme sürecini görüyoruz.
Kitap boyunca şu sorular eşlik ediyor bize:
Neden sevilmeye ihtiyaç duyarız?
Aşk bir duygu mu, yoksa tamamlanma arzusu mu?
İlişkiler bizi nasıl dönüştürür?
Kendimizi sevmeyi öğrenmeden başkalarını gerçekten sevebilir miyiz?
Eros ve Psykhe'nin yolculuğu sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda insanın kendi ruhuna yaptığı bir yolculuk olarak karşımıza çıkıyor. Yazar, mitolojiyi günümüz duygularıyla harmanlayarak okuru düşündüren ve sorgulatan bir anlatım sunuyor.
"Eros, Yunan mitolojisini kullanarak insanın en temel ihtiyacı olan sevilme arzusunu ve bunun ruhsal anlamını anlatan kısa ama düşündürücü bir eser
Benim için kitabın en güçlü yanı, aşkı yalnızca romantik bir duygu olarak değil, insanın kendini tanıma ve büyüme sürecinin bir parçası olarak ele almasıydı.
Hayat koşturmacasında bazen kendimize sormayı en çok ihmal ettiğimiz soru şu oluyor: Ben gerçekten kimim?
Bazen okuduğunuz bir kitap, tam da ihtiyacınız olduğu anda karşınıza çıkıp ruhunuza iyi gelen bir arkadaş gibi davranır ya; bu kitap da tam öyle hissettirdi. Sadece bilgi veren, teorik bir eser değil bu. Günümüzün o bitmek bilmeyen daha fazlasına sahip olma yarışının içinde, aslında en çok kendimize uzaklaştığımızı hissettiğim anlarda bu satırlara sığınmak çok iyi geldi. Kitap bana, insanın sadece et ve kemikten ibaret olmadığını,kalbimizin derinliklerinde saklı, keşfedilmeyi bekleyen o muazzam hazineyi hatırlattı. İnsan olmak aslında sadece yaşamak değil, o varoluş gayesinin ağırlığını nezaketle ve şükürle taşıyabilmekmiş. Bu kitap bunu bana yeniden öğretti. Belki siz de benim gibi, hayatın gürültüsü arasında biraz sessizliğe, biraz da özünüze dönüp insan olmanın o inceliklerini hatırlamaya ihtiyaç duyuyorsunuzdur. Eğer Kendimi bulmam, unuttuğum o değerleri yeniden yeşertmem lazım diyorsanız, bu kitap tam da aradığınız o huzurlu molayı size verebilir.
.
.
Sizce modern dünyanın hızı içinde, ruhumuzun derinliklerinde saklı o asıl kimliğimizi korumak mı daha zor, yoksa onu yeniden keşfetmek mi?
Yorumlarda buluşalım
Sade Bir Hayat benim için sadece okunan bir kitap olmadı, biraz da durup kendi hayatıma bakmama vesile oldu. Kitabı okurken sürekli kendime şu soruyu sordum: "Gerçekten ihtiyacım olan şeyler neler?" "Neden sürekli yetişmeye çalışıyorum?"
"Neden boş durunca suçlu hissediyorum?"
"Neden hayatımın güzel olması için daha fazlasına ihtiyacım olduğunu düşünüyorum"?Çünkü çoğu zaman daha mutlu olmak için daha fazlasına ihtiyacımız olduğunu düşünüyoruz. Oysa yazar, mutluluğun bazen yavaşlamakta, elindekilerin kıymetini bilmekte ve hayatı sadeleştirmekte saklı olduğunu hatırlatıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı, insana bir şeyler dayatmaması oldu. "Şunu yapmalısın, bunu bırakmalısın" gibi bir dili yok. Daha çok bir dost sohbeti gibi ilerliyor. Yazar kendi deneyimlerinden yola çıkarak sade yaşamın ona nasıl iyi geldiğini anlatıyor ve okura da kendi hayatını gözden geçirmesi için alan bırakıyor.
Okurken özellikle günümüzün sürekli koşuşturma hâlini düşündüm. Bir şeylere yetişmeye çalışırken aslında hayatın kendisini kaçırdığımızı fark ettim. Bazen bir fincan çayı sakince içmek, sevdiğin bir kitabı okumak ya da sessizce oturup düşünmek bile insana iyi gelebiliyor. Kitap bana bunu yeniden hatırlattı.
Okumak, yürümek, yemek yapmak, evi toplamak, yalnız kalmak gibi sıradan görünen şeyler aslında hayatın özü olabilir.
Elbette çok hareketli bir kurgu ya da büyük olaylar bekleyenler için yavaş ilerleyen bir kitap olabilir. Ancak sakinleşmeye, iç sesini duymaya ve hayatını biraz daha sade bir gözle değerlendirmeye ihtiyaç duyanlar için oldukça kıymetli bir eser olduğunu düşünüyorum.
Kitabı bitirdiğimde üzerimde bıraktığı his huzurdu. Bana göre Sade Bir Hayat, daha azla yetinmenin değil, aslında daha anlamlı olanı fark etmenin kitabı. Bazen mutluluğun uzakta değil, tam da içinde yaşadığımız
Reklam
Reklam