“Yasın en acı verici anı, sabah uyandığınız o ilk saniyedir.. Her şeyin bir rüya olduğunu sandığınız o kısa andan sonra, gerçeğin ağırlığının göğsünüze bir taş gibi çökmesidir..”
“Her şey Allah’ın iznine göre yürür. Bir işin geç kalması sizi o konuda sakın acele etmeye sürüklemesin. Çünkü Yüce Allah birinin acele etmesi ile acele etmez.”
Oturup düşünebiliriz artık: Dışarıda güneş doğduğu halde bitmiş olması gereken geceler bizim gafletimizle sürüyor olabilir mi? Neden bu geceler bu kadar uzun sürüyor? Hiçbir gece ebedi değilken biz kendimizi neden karanlıkta hissedelim?