- Merhaba Noiraude, neyiniz var yine?
- Bakın doktor, topluluk halindeki hayata artık dayanamıyorum. Sürü halinde yaşamaktan sıkıldım artık, ben bireyselliğine çok düşkün biriyim. Başkalarının varlığı beni bunaltıyor, yalnız kalmaya ihtiyacım var.
Denizin önünde yalnızım, beni beklediği izlenimine kapılıyorum, suların yalnızca benim için buraya kadar geldiğini düşünüyorum.
Deniz, Monet'nin fırçasından çıkmış gibi duran muhteşem ışık yansımaları ve Debussy'nin notalarını andıran çırpıntı sesleriyle sürekli beni büyülemeye çalışıyor sanki...
Marilyn 𝘣𝘪𝘳'i alıyor ve 𝘴𝘦𝘬𝘪𝘻'in öbür tarafına koyuyor: "Seksen bir yaşında olmak isterdim..." Sonra da kendi varlığından kurtuluyormuş gibi üflüyor mumlara.