ikaria
@ikaria
50 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
'O ayışığı küresinde, azizlerin ve şehitlerin taş tasvirleri arasında biraz daha kaldılar; kuşku duymadan, tereddüt etmeden, birbirlerinin heykel gibi yüzüne ilk ve son kez bakıyormuş gibi bakarak, tek bir söz söylemeden, mutluluk ve korkuyla dolu, aşk ve ölüm aynı şeymiş gibi.'
'Sonra benliğin yitip gittiği, ben ve ötekinin bir olduğu, soğuk ve gözü dönmüş ölüm ile soğuk ve obur hayata karşı birleştiği bu yeni doğan yakınlıkta, aşkı büyüleyen o sıcacık ışık halesinde, hem ebediyen onların olacak hem de karda büyüyen çiçekler misali asla onların olmayacak o vaatle sarıldılar birbirlerine.'
Vahşi Aralıklar~ #spoiler
Kitabın 1999 gibi modern bir dönemde yazılmasına rağmen, işlediği "toprak kavgası" ve "imkansız aşk" temalarına yeni bir soluk getirememesi beni hayal kırıklığına uğrattı. İrlanda kırsalı ile Anadolu kırsalı arasındaki şaşırtıcı benzerlik, coğrafyalar farklı olsa da "erkeklik gururu", "toprak namusu" ve "kadın üzerindeki baskı" temalarının nasıl evrensel bir klişe haline geldiğini gösteriyor.
Kitaptaki en rahatsız edici unsurlardan biri, güçlü bir kadın figürünün eksikliği.
Breege, kendi iradesi olmayan, iki erkek arasındaki çatışmada ezilmeye mahkum, pasif bir "kurban". Diğer kadınlar da sadece fiziksel özellikleri, vücutları ve dedikodu mekanizmasındaki işlevleri üzerinden tanımlanmış; birer bireyden ziyade karikatürize edilmiş birer nesne gibi kurgulanmışlar.
Baş karakterlerden Bugler, okuyucuyu rahatsız eden bir karaktersizlik sergiliyor. Kimi zaman Breege’e derin bir aşk besliyor gibi görünürken, kimi zaman sadece bir "kadın düşkünü" ve istilacı gibi davranıyor. Aşkı için hiçbir şeyi göze almaması ve fedakarlık yapmaması, Breege'in ona duyduğu takıntılı hayranlığın karşılıksız ve "kullanılmaya dayalı" olduğu hissini pekiştiriyor.
Vahşi Aralıklar, yazarın şiirsel diline rağmen, karakter derinliğinden yoksun, kadın temsili açısından sorunlu ve beklentinin altında kalan bir kitap oldu benim için.
Gece Yarısı Kütüphanesi~
Kitabın 271. sayfasındaki 'Bir Şey Öğrendim' bölümü kitabın özeti olmuş. Okura elindeki hayatın değerini hatırlatmayı amaçlayan teselli edici bir kitap. Hayatın kendisinin değil, ona bakış açımızın değişmesi gerektiği temasını işliyor. Anlatı edebi derinlikten uzak, bu noktada biraz 'kişisel gelişim kitabı' tadı bırakıyor damakta. Hayatta 'keşke'leri çok olan birine aydınlatıcı bir bakış açısı kazandırabilir. Yeni okuyuculara öneririm ama halihazırda felsefe okumuş, psikoloji okumuş okuyucular için yazarın dili biraz sığ hissettirebilir.