Beni pişman bir bakış
ikna edebilir
Beni hadsiz bir kelime
küstürebilir
Beni küçücük bir acı
öldürebilir,
Beni tek bir cümle
hayata döndürebilir.
Çok ince
bir çizgideyim.
Dinin temelinde korku ve umut vardır. Şu iki duygu olmasa bu Dünya'da hiçbir insanı tanrıya inanmaya ikna edemezsiniz. O halde dinin temeline iki dinamit yerleştirelim. Pandora'nın kutusu açıldığında dünyaya saçılan kötülüğün adı insana yapılacak kötülüklerin en beteri olan ''Umut'' duygusuydu. Korku insan zihnini işgal ederek sağlıklı düşünmesine engel olur, insanı aptallaştırır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sesimi alem duydu , bi kapısı kapalı olan kalbin duymadı , neyleyim.
Dünyaları verseler , senin kalbini fethetmedikten sonra neyleyim.
Yâr gönlü istemedikten sonra , isteyen gönlü ikna edemedikten sonra, NEYLEYİM
Modern popüler kültürün "gerçek aşk ve adanmışlık" olarak kitlelere şırınga ettiği bu patolojik saplantı ve mülkiyetçi histeri modelleri; aslında insanı kendi özgür primat özerkliğinden koparıp onu romantik bir köleliğe ikna etmek için tasarlanmış estetik birer tuzak olabilir mi?
Quintessentia
@Dedalus_
·Kültürün "yüce ve kutsal bir aşk" olarak milyonlarca insana pazarladığı şey, aslında klinik düzeyde "Patolojik bir saplantı, özsaygı kaybı ve onursuzlaşma" tablosudur. Şarkıdaki adam aşk adına rasyonalitesini yitirir, dostlarını satar, tüm parasını harcar ve sevgilisi istedi diye yağmurda uyuyarak kendini paspas eder. Bu nevrotik adanmışlık, mülkiyetçi aşk mitolojisinin bireyi nasıl çocuksu bir bağımlılığa ve köleliğe mahkum ettiğinin kültürel deşifresidir.
Eğer bilge bir insan, yığınla insanın bir duldanın altına çekilmektese yağmur altında islandığını görüyor ama onlar bir çatının altına gitmeleri için ikna edemeyeceğini düşünüyorsa, dışarı çıkınca hiçbir şeye ulaşamayacağını ama kendisinin de ıslanacağını bildiğinden, çatının altında kalır. Başkalarının ahmaklığına büyük bir çare bulamayacağına göre, en azından kendisi kuru olduğu için memnundur.
İnsan en çok, değerini bilmeyenlerin peşinden koşarken kendini kaybediyor. Farkettim ki kimseyi kırmamak,kaybetmemek için alttan alıp içime attığım ne varsa, yorgunluğu bana miras gibi kaldı. Artık kimseyi ikna etmekle harcayacak vaktim yok. İsteyen kalır, isteyen gider.