Fatma Güler
@ikra_63
Üslup, kalbin yansımasıdır.
çölde açlıktan ölmekte olan bir çakal kafesteki karnı tıka basa tok bir aslandan daha mutludur.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ömrümü üç kelime ile anlatmam gerekse,"Hüzün ördü ömrümü." derim.
Esrara mahzen olma nimetine erenler, aklın şeytandan, aşkın ise Âdem'den olduğunu bilirler.
Selva Ferit'e dönmüştü, "Tabii Ferit, sizin rolünüz de inkar edilemez. Bir şey sorabilir miyim, müsaade ederseniz?"-
"Buyurun?"
"Siz neden yapıyorsunuz bütün bunları? Eşiniz de Yahudi değilmiş üstelik." .
"Bu toz dumanın içinde, insan olduğumu, insan kaldığımı kendime kanıtlamam lazımdı Selva."
"Hayatınızı tehlikeye atarak mı?"
"Hayat dediğiniz nedir ki? Eninde sonunda hepimiz ölecek değil miyiz? Bari yaşam süremizi şerefli emellerle dolduralım da, yaşadığımıza değsin."
Kızım Fatma, öldün sen, haberin yok! Bu yürüdüğüm sokak. .. Bu güzel bahçe... Çiçekler... Bu villa... Ben ölüyüm. BEN ÖLÜYÜM. Şükürler olsun ölüyüm. Hiç canım acımadı ölürken. Kurtuldum. Sonunda kurtuldum.
Yaşasın ölüm."