Poésie ⚘
@ikrayiim
¹⁶⁰⁸²³ ° ³⁰⁰⁸²⁵
Hafızamda hâlâ, o son gülümseyişlerin.
𓍼 
Zeynep Ebrar 𝓜𝓪𝓱𝓹𝓮𝓻'𝓲𝓶
Zeynep Ebrar 𝓜𝓪𝓱𝓹𝓮𝓻'𝓲𝓶Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Merhabalarr.. Bugün itibariyle kendimce küçük bir seri hazırlamaya karar verdim.. 10 gün boyunca 10 çiçeğin mitolojik hikayelerine yer vereceğim.
Çiçeklere aşık biri olarak aklıma geldiği an çok hoşuma giden küçük bir etkinlik oldu :) Dilerseniz, bir sonraki çiçeğimizi siz belirleyebilirsiniz.. Keyifli okumalar.
#10 gün, 10 çiçek..
°Papatya 𓍯𓂃
•𝑷𝒂𝒑𝒂𝒕𝒚𝒂𝒏ı𝒏 𝒀𝒖𝒏𝒂𝒏 𝑴𝒊𝒕𝒐𝒍𝒐𝒋𝒊𝒔𝒊𝒏𝒅𝒆 𝒌𝒊 𝒀𝒆𝒓𝒊•
Astrea'nın göz yaşları.
Yunan mitolojisinin en saf ve adil figürlerinden biri olan Astraea, göklerin hâkimi Zeus'un kızı, adalet ve masumiyet Tanrıçası idi. O, yeryüzünde insanların barış ve uyum içinde yaşadığı o eşsiz Altın Çağ'ın son temsilcisiydi.
Ancak zamanla, insanlık yozlaşmaya açgözlülüğe ve savaşlara başlayarak Altın Çağ'ı kendi elleriyle bitirdi. Dünya üzerindeki her tanrı ve tanrıça birer birer Olympos'a veya gökyüzüne çekildi. Geriye, insanların arasına karışıp kalan son ölümsüz, yalnızca Astraea kalmıştı.
O, insanlardaki değişimi, giderek artan kötülüğü ve haksızlığı büyük bir üzüntüyle izledi. En sonunda yeryüzünün kasvetine ve acımasızlığına daha fazla dayanamayarak, babası Zeus'a yalvardı ve kendisini bu kirlenmiş dünyadan kurtarmasını diledi.
Zeus, kızının bu derin kederine kayıtsız kalamadı ve onu gökyüzüne, yıldızların arasına, Başak takımyıldızı (Virgo) olarak yerleştirdi.
Astraea, artık gökyüzünden bile insanları izlerken, yeryüzünde tanık olduğu her haksızlık, her dökülen masum kan ve her kaybolan saflık anında gözyaşı dökmeye başladı. Onun masumiyet dolu gözyaşları tek tek yeryüzüne süzüldü ve toprağa düştükleri her yerde, insanlığın çirkinliğine inat, beyaz ve narin papatyalara dönüştü. İşte bu yüzden, papatya mitolojide kaybolan saflığın, masumiyetin ve Astraea'nın adalete duyduğu bitmeyen özlemin sembolü olarak kalmıştır. Her papatya, gökyüzünden
"Bütün yolların sonu aynı noktaya çıkar, biricik Gladys."
"Ya o nedir?"
"Hayal kırıklığı."
