Birden, hızla eğildi, yere kapanarak kızın ayaklarını öpmeye başladı. Sonya bir deliden kaçar gibi, korkuyla ondan uzaklaştı, geri çekildi. Gerçekten de delirmiş gibi bakıyordu Raskolnikov.
- Ne yapıyorsunuz? -diye mırıldandı. Sonya, yüzü bem beyazdı, yüreği sıkışıyordu.- Ne yapıyorsunuz böyle? Benim gibi birinin önünde!..
Raskolnikov hemen kalktı, pencereye doğru yürüdü, yabanıl bir sesle:
- Ben senin önünde değil, insanlığın çektiği acıların önünde eğildim, -dedi.