İlaraa
@ilaraa_0
Boşlukta kayıp giden unutulmuş birer zerreyiz.
Sayfa 32
Reklam
O kadar çok şeye sahibim, ama ona olan duygularım her şeyi yutuyor; o kadar çok şeye sahibim , ama o olmayınca benim için her şey değersiz.
…çünkü bu şeylerin var olduğunu bilmiyordu,dolayısıyla nasıl özleyebilirdi?
Hiç şaşmazdı:Kurak yıllarda insanlar bitek yılları unutur ,sulak yıllarda da kurak yıllara ait bütün anılar silinirdi. Bu hep böyleydi.
"Benim burada ne işim var? diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak bir çok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
Reklam