İlay
@ilayanonim
Merhabalar, okuyup yorumlamak hobim. Belki de küstah bir beyine sahipliğimdendir, bilmiyorum. Alıntılarım için hesabıma hoş geldiniz. Kendi kitabımı çıkaracağım günlere..
Öğrencilik
Üniversite
Eskişehir
12 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Düşünüyorum o halde varım
Puan vermedi·264 syf.··
Beğendi
·2026 11. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 10 Haziran 2026 16:52
Öncelikle kitap, diğer kitaplara nazaran farklı bir hava sunuyor bize. Dönemin almanyasına göre baya farklı türde ve özenle hazırlanmış bir kitap diyebiliriz. Yazarımızdan yola çıkalım, ilk olarak yazarımız diğer insanlara nazaran biraz daha şanslı doğmuş biridir. Bunun nedeni yazarımızın babasınında tarih mezunu olup yazar olmasıdır. İkiside tarih bölümü bitirmiştir fakat yazarımızın yazar olma serüveni biraz karmaşıktır. Oyunlar, fıkralar , makaleler derken sonra yazarlığa başlamıştır. Kitabın içeriğini yorumlarsak kitapta; tek bir türün değil, bir sürü türün hakimiyetini görüyoruz. Başlangıçta biraz hüzün, sonrasında polisiye, sonrasında cinayet, sonrasında gizem türüne evrilen bir kitap. Bu nedenle tek bir tür içeriğinde barındırmamız doğru olmaz ve bu tür karmaşıklığın kusursuz ahenki sayesinde kitap, günümüze kadar halen popülaritesini sürdürmekte ve döneminin de en vurgulu kitaplarından sayılmaktadır.
Kitabın konusuna gelecek olursam, bazı kısımlarını okurken beni gerçekten rahatsız eden partlar çok fazlaydı. Yazarımız ve çevirmenimiz bu konuda gayet iyi iş çıkarmışlar. Başta o bebeğe yöneltilen betimlere üzülürken daha sonrasında bizi bir merak duygusu kaplıyor. Nasıl yaptığı ve neden böyle olduğuyla ilgili. Ana karakterimizin koku hafızası ve duyusu diğerlerine göre çok daha iyi olduğundan bu kendine bahçedilmiş özellikle birlikte kendi içsel arayışına çıktıktan sonra yaşadığı zorlukları görüyoruz. Ardından bununla birlikte yaptığı cinayetleri. Ana karakterimizin gerçekten duygusu var mıydı yoksa sadece kokusunu alabildiği şeylere mi bir anlam atabiliyordu. Sadece bir kez duygu hissediyordu o da kokusuyla tanımlayabildiği için. Karakterimizi kötü ya da iyi diye bir kefeye koymak doğru olmaz sadece psikopat. O döneme nazaran da bakarsak: savaş zamanları kıtlık
Reklam
Anlamsal Derinlilik1000Kitap
Ben öncelikle kitabı çok beğendim. Verdiği mesajlar oldukça derin ve anlamlıydı. George ve Lennie birbirine tamamen zıt karakterler ve bu zıtlığa rağmen aralarındaki uyumu net bir şekilde görüyoruz. Kitapta yoksulluk, eziyet ve güçlü bir hükmetme duygusu hâkim.
George ve Lennie belki de hiçbir zaman gerçekleşmeyecek bir hayale tutunuyorlar; çünkü o hayal, onların hayatındaki yaşama amacı. George, kendi hayatından ödün vererek tüm benliğiyle Lennie’yi yaşatmak ve ona bir amaç sunmak için çabalıyor. Lennie ise içinde kötülük olmayan, ancak duygularını fiziksel ve sözlü olarak nasıl ifade edeceğini bilmeyen, gücünü kontrolsüz kullanan biri.
George, Lennie’nin bu özellikleri yüzünden onun duygularını bastırmasını ve daha suskun bir şekilde yaşamasını istiyor. Ancak bir yandan da bundan dolayı vicdan azabı çekiyor. Kitap boyunca George’un, Lennie’nin aslında kötü bir insan olmadığını diğer insanlara anlatmaya çalıştığını görüyoruz. Onun yaşadığı zorluklar nedeniyle zaman zaman kendini suçladığı da açıkça hissediliyor. Dışarıdan duygusuz gibi görünse de aslında oldukça duygusal ve yaptığı şeylerden dolayı içten içe vicdan azabı çeken biri. İnsanlara sürekli ikinci şans veren ve kendini üzmelerine de izin veren bir karakter.
Curley’nin karısı ise kendi bölümünde kendini ifade edene kadar okur tarafından genellikle kötü bir karakter olarak görülüyor ve eleştiriliyor. Ancak aslında değersizleştirildiğini anlamak için konuşmasına bile gerek yoktu. İsminin hiç verilmemesi ve sadece “Curley’nin karısı” olarak anılması, onun toplumdaki yerini açıkça gösteriyor. Onun yeri, evi ve kocasının yanı olarak çiziliyor. Oysa kendi hayalleri, kendi hikâyesi ve yaşamak istediği bambaşka bir hayat var. Ancak toplumun yargıları ve insanların kötü söylemleri yüzünden bu hayaller