İlayda G.
@ilayda25140
7 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
İlk başlarda kitap akmıyor, konu ve karakterler klasik fantastik kurgu kitaplarından alıştığımız bir akışta ilerliyor gibiydi. Orta keyif veren bir kitap olduğunu söyleyebilirdim taa ki, kitabın yaptığı 2 farklı ters köşeye kadar. İlki şaşırttı ama sonuncusu yüzünden ağzım açık kaldı. Beklemiyordum, bi anda bütün taşlar yerine oturdu ve kitabın puanı benim için fazlasıyla yükselmiş oldu. Yazarın dili ise ağır değil, okurken zorlanmadım.
Kiva ve Naari'nin yavaş yavaş gelişen arkadaşlığı iç ısıtıyor. Tipp ise kesinlikle yavaş yavaş çok bağlandığımız bir karakter. Ana karakterimiz Kiva'ya ise zamanla ısındım. Stratejik ilerliyor, umudunu asla kaybetmiyor, pes etmiyor, gardını asla düşürmüyor. Sızlanıp duran karakterlerdense stratejik hamleler yapan karakterleri okumayı seviyorum.
*spoiler*
Kitaptaki ufak mantık hatalarını ise görmezden gelmeye çalışmak gerekiyor. Kiva'nın Tilda'nın şampiyonu olmak istediğini söylediğinde kimsenin onu asilikle suçlamaması, ki babası sadece bir asiyle beraber görüldüğü için tutuklanmışken? Su imtihanında 15 dakikanın 3 dakika gibi geçmesi, her şeyin birden olup bitmesi ve kimsenin olan biteni sorgulamaması?
*spoiler*
Ayrıca aklımda Kiva'nın ailesiyle ilgili çok farklı sorular var. Neden basit bir şifacı olan Kiva'nın babası bizzat Yüzbaşı tarafından tutuklandı? Kimliğine dair şüpheleri mi vardı? Tilda nasıl yakalandı? Neden hastalandı? Sanırım bunları ikinci kitapta öğreneceğiz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puanının bu kadar yüksek olmasına çok şaşırdım. Küçüklüğümüzden alışık olduğumuz tüm sıkıcı lise klişelerini barındırsa da, ağır yetişkin içeriği dolayısıyla küçük yaşlar için uygun değil. Kitabın kurgusu ise yetişkinler için ilgi çekici değil. Dolayısıyla arafta kalmış bir olmamışlığı var. Vakit kaybı.
Aralarındaki o ilişki içimi yumuşacık yaptı. Sanki bilmeden yıllarca birbirlerini beklemişler gibi, birbirlerinin etrafında dönüp durmuşlar, en sonunda ise birbirlerini gördükleri ilk anda yapboz parçaları gibi birbirlerine tamamiyle oturmuş, uyum sağlamışlar, sanki zaten yıllardır böyle yaşamış veya yıllardır böyle yaşamaları gerekiyormuş gibi. Bakışlarıyla konuşmaları, bazen konuşmadan anlaşmaları, birbirlerinin ne düşündüğünü, o an neye ihtiyacı olduğunu, ne istediğini tek bir bakışla anlayabilmeleri. Josh'un toksik sahiplenicilikten tamamen uzak oluşu, hiçbir tepki göstermeden, trip atmadan ondan uzaklaşmadan, Hazel'ın Tyler'ı istediğini düşündüğü için ona izin vermesi. O kadar alışığım ki bencil kıskançlığa, Josh'un saf sevgisi, sadece Hazel'ın mutluluğunu istemesi, bunu da onu ürkütmeden, rahatsız etmeden yapması. Bayıldım. Çok tatlı, full soft fluff.
