Artık canım acımıyordu: Hatta belki de insan kendi bencilliğini niye saklamaya gerek görsün! bana iyi bile gelmişti bu haber, çünkü artık onunla bir kez daha karşılaşabileceğimiz korkusu da uçup gitmişti. Kendi anılarım dışında hiçbir tanık kalmamıştı geriye. O günden bu bu yana daha dingin biri oldum. Zaten yaşlanmak dediğimiz, geçmişten artık korkmamaktır
Acaba öldükten sonra gözünü açtığı öbür dünya daha iyi miydi? Yoksa daha mı kötüydü? Veya beklediğinden daha iyi şeylerle mi karşılaştı? Bu gerçeği bir gün hepimiz mutlaka anlayacağız...