Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Kendini sevmek" yerine " kendinden hoşnut olmak" ya da "yalnızlığı yaşanır kılmak" diyebiliriz belki.
Sevilmek, anlaşılmak, arzu ve eşlik edilmek, bir ilişkideki temel ihtiyaçlarımızdır.
kimseye güvenim kalmamıştı. Ne kitaplar, ne sanat, ne insanlar... Hepsinden korkuyordum. Kafam karmakarışıktı. Hayatımı nasıl mahvettiğimi düşünüyordum sürekli.
Bir mezar taşının karşısında durmak, kitabı son sayfasından açmaya, filmin son karesini yakalamaya benziyordu.
Sayfa 258