Köydeki yedi yıllık tutsaklıktan sonra, özgürlük üzerimizde son derece ezici bir etki yaratmıştı. Çamaşır asmak için balkona çıktığımızda bile, komşu pencerelerden gören olur kaygısıyla peçelerimizi takıyorduk. Tıpkı yıllarca aralarında yaşadığımız köylü kadınlar gibi tutucu olmuştuk. Nasık hareket etmemiz gerektiğini unuttuğumuz için de özgür dünyadan korkuyorduk.
İnsanların harika yaratıklar olduğuna her zaman inanmışımdır, dedi Sitare, aslında biliyor musunuz, biz hepimiz lüzumundan fazla ciddiyiz.. belki de bunun için mutlu olamıyoruz...