Her çocuk devrimcidir. Onun aracılığıyla, evrenin bütün yasaları yenilenir; çocuk olgun adamın bu yasaların karşısına diktiği aktöre, ince hesap, aşağılık çıkar gibi şeyleri yerle bir eder. Çocuk, dünyanın hem başlangıç, hem de bitim noktasıdır; ona ayak uydurduğu için, yaşamı yalnız çocuk anlar, ve ben dünyanın düzeleceğine devrimler çocuk yüzlü olduğu gün inanacağım ancak. İnsanoğlu, çocukluktan çıktığı an canavarlaşmakta: kendine, ikiyüzlüce, yeni bir kişilik ekleyerek yaşamı yadsımaktadır.
İnsanlık, evrenin binlerce yıldır kendisine anlattığı şeylerden ders aldı mı?