... Ama ne olursa olsun, her seferinde solumak, her seferinde sızlanmak şarttı. Çünkü Tanrı her yerde hazır ve nazırdı. Sanki pusu kurmuş, insanı -ağzına düşmüş bir örümceği yakalayıp cezalandırır gibi cezalandırmak için- hâlinden memnun olmakla mağrur bir ânında yakalamaya hazırlanmıştı. Allah, vefalı ve kıskanç, hep oradaydı. Ondan korkmalı, iyiliklerine şükrederken de kullarının bütün dileklerini yerine getirmiş olduğunu sanmamasına dikkat etmeliydi. Bıkıp da himayesini eksik etmesin diye.