ilepuk
@ilepuk
146 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Defalarca gözlemlediğim üzere, erkekler için iyi bir sohbet, diğerlerinin bilmediği bilgileri veya verileri aktarmaktan, ilginç bir anı anlatmaktan, bir planla ilgili tavsiye veya fikir vermekten ya da genelde konuşulan konuyla ilgili ağaca işermişcesine bir iz bırakmaktan ibaretti. Eğer bir erkek o akşam boyunca anlattıklarından daha fazlasını öğrendiyse, o partiyi başarısız geçmiş sayıyor veya yeterince kendini gösteremediğini düşünüp üzülüyordu.
En sevdikleri şeyse eften püften ortak noktalar bulmaktı. Bütün arkadaşlarımın yaş günlerinde aynı şeyi yapıyorlardı. Karşısındaki adamı tanıma ya da anlama zahmetine girmeden anında bağ kurmak amacıyla ortak bir düşünce veya deneyim arıyorlardı.
Kaderleri ayarlanmış evlilikler olan Gauri kadınlarınlarında İldiko'nun düğün günü ile kitabımıza başlıyoruz. Ve evet, yazarımız bu isimleri yemek yedikten sonra hazmetmeye çalışırken çıkardığı seslerden esinlenerek oluşturmuş. İldiko'nun para, toprak, şan, şöhret için evlendirilen Gauri kadınlarından farkı bir Kai ile evlenecek olması. Kai nedir derseniz, insan değil. Puahahah nasıl şaka ama? Bok gibi. Neyse... Gri tenli, sivri dişli, göz bebekleri olmayan, güneşte neredeyse kör, geceleri yaşayan, Ay'ı kendi güneşleri olarak gören yaratıklar... Mavi yerine gri Naviler diyebiliriz yani.
Kailerle insanlar çocuk yapabilirler mi bilinmez ama bu evliliğin onanması için cinsellik şart. Hatta seyircili falan bir cima seramonisi Ildiko'nın dayısı tarafından istenir ama sanırız ki bu Kailer gururlu ve de onurlu yaratıklardır ki istemezler.
Düğününden önce İldiko içini biraz da olsa ferahlatmak için çiçek tarhlarında gezintiye çıkar ki bir de ne görsün? Çirkin mi çirkin, korkunç mu korkunç bir Kai erkeği. Fakat artık Kailerin gelini olacağı için bağırmalı korkmalı tepkiler vermek yerine medeni ve içten davranarak bu Kai beyiyle muhabbete tutuşur. Ve birlikte aşırı eğlenirler. Bilin bakalım bu Kai beyi kimdir? Ding ding ding ding! Doğru bildiniz! Brishen, yani İldiko'nun müstakbel eşi.
Yani kitabın ilk dakikalarından anlarız ki bu anlaşmalı evliliğin birbirini doğal olarak çirkinden öte bulan iki tarafı aslında ruh eşidir. Çok şaşırtıcı. Öf ben enemies to lovers falan beklemiştim ama bunlar ilk dakikadan birbirlerini sevmeye başladılar. Enter Bihter ağlaması here. Hatta bu iki kişi madem çocuğumuz olmayacak, birbirimize alışana dek cinselliği de erteleyelim diyerek şevkimi biraz daha kırdılar. Ama devam ediyorum.
Bu ikisi mutlu bir şekilde evlenip Kai diyarlarına doğru at
İçi kaos, beyni konuşkanit, kendi acılarına bağımlı, nereye gitse sığınamayan insanlar bu kitaba bayılır. Ben de bayıldım. Başta...
“Yuha, aynı ben” diye diye ilerleyen, rahatsız edici ama tanıdık sayfalara bir noktadan sonra bir kasvet çöküyor. Her cümleye, her duyguya, her iç monoloğa sızan o meşhur mesele: Oedipus. Durmuyor. Bırakmıyor. Nefes aldırmıyor.
Bir yerden sonra “eww no!” noktasına geliyorsun.
Bu erkekler neden en ilkel problemlerini bile çözemiyor? Neden her ruhsal düğüm dönüp dolaşıp anneye bağlanıyor? Gerçekten soruyorum: hayatta başka bir kaynak, başka bir yara, başka bir takıntı yok mu? Ve evet, memeler. Sürekli memeler. Memeler de memeler. Bu kadar mı dar bu bilinç alanı? Bu kadar mı tıkalı çıkışlar?
