Sonra bir gün bir zil çalacak yine,
Hiç kimseler, kimsecikler duymayacak..
Ne sınıflar, ne iskeleler, ne istasyonlar, ne siz..
Ta içimden birisi kalacak oralarda...
Ben gideceğim.
Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın,
Kulaklarım komşuların ayak sesinde:
Varsın yine bir yudum su veren olmasın,
Baş ucumda biri bana "su yok" desin de!