ilkayca1yorum
@ilkayca
Şu anda okuduğu kitap
Osamu Dazai... İnsanlığımı Yitirirken...
.
Birden fazla denenmiş olan *ntiharlarının sonuca ereninin hemen öncesinde tamamlanmış, kişinin insanlığını yitirişini, ben romanı diliyle, hayatına paralelliği uzun, kesişmeleri ise sayılı #Dazai romanı. Roman mı? Çözülmeyi bekleyen bir buhran hayatı mı? Bir *ntihar mektubu mu? Suçlu kimi göstermeye çalışan bir itiraf silsilesi mi? Cevabını biraz da okuyucusuna bırakmış bir eser #insanlığımıyitirirken
.
Japon edebiyatının en dengesiz yazarlarından olduğu söylenmişti kulağıma. Aslında Allah vergisi bir hastalığın kalemle buluşmasının sonucu diyebilirim kendi adıma ya da alkol ve morfinle biraz da genetik bir sanatsal zihinle buluşması da diyebiliriz. Kendi diliyle okumak çok daha kıymetli olabiliri ise rubailerden alıntı olarak romanda yerini almış iki kez çevrilmiş Ömer Hayyam ı okuyunca tam olarak emin oldum. Bu kadar ruhsuz gelemezdi bir rubai çünkü. Edebi bir eser olarak bana hitap etmese de karekter tanımak adına güzel bir deneyimdi. Dönemin Japon kültürü hakkında sundukları ise doyuruculuğunu arttırdı. Üç bölümden farklı farklı çıkarımlar elde etme fırsatı bulsam da sırf bu güzel görsel için bu #ilkaycayorum umu paylaşmak istedim. Seveni çok biliyorum, hiç hazzetmeyeni olduğu kadar. Dengesiz seviyorsanız buyurun kitaba. Ancak olabildiğine sığ bir yaşantının içinde bu kadar çalkantı bana fazla. Tüm fizik kanunlarının bir tarafa atılıp suda yüzsün dedikleri bir sandalda iki gündür yüzüyordum. Deniz kokusu bana o kadar yakındı ki mide bulantımın ben de bıraktığı etkiyi birazdan tuş takımıyla cümlenin sonuna bırakacağım noktayla farkettim.
.
.
.
.
#kitap #kitapyorum #japonklasikleri
Livaneli... Mutluluk....
.
2022 yılının okunan son kitabı olmasının bir sebebi olduğu tarafımca bulunmuş olan roman; mutluluk kavramını öyle bir noktaya taşımış ki insanın ömrü boyunca bu kavramda neler aradığını ,aradıklarında buldum zannetmeleriyle nasıl da hayal kırıklığına uğradığını, hiç çaktırmadan, buzlu şişelerin arkasından gösterir gibi sunuvermiştir okuruna.
.
İnsan, özünü arar. Taa içinde, doğduğu günden bu yana duran özünü savrula savrula arar insan. Karada bata çıka gezer, denizlerde dalgalarla boğuşur, gökyüzünde Zümrüdüanka'yı arar da arar. Sonra dünyanın özü gibi yanar, erir ve çekirdeğine döner. Ya özünü bulur yaşar ya özünü bulur toprak altında erir. Ah Mutluluk...
.
Kimde ya da neyde ararsınız bilemem, özünüzü. Belki bir dizede belki küçük bir bakışta belki de portakal çiçeği kokusunda. Neyde ararsanız arayın, özünüzden vazgeçmediğiniz kadar varsınız hayatta. Hedef; hırsa dönüşmedikçe bahçenizde dünyaya açılan bir yol yaptırır size. Terketmek, dünyanın en akıllıca şeyine dönüştüğünde o yolda yürümek mutluluk verecektir yürüyüşünüze. Terketmenin geriye dönüş olduğunu fark etmenizle "özünüz" avuç içleriniz kadar yakınınızda olacaktır gönlünüzce.
.
Gelelim zamana nota. Bir ögrencimin ögretmenler günü hediyesi olan #mutluluk kitabını aldığım anda duyduğum sözler, kitabı paha biçilemez yaptı. Ögrencimin annesi şu sözleri dile getirdi:
-Erol Kaan "anne, ögretmenim en çok kitapları seviyor. Ona kitap alalım." dedi. Ben de mutluluğunuz daim olsun diye bu kitabı seçtim. Hem de bu yazarı çok sevebileceğinizi düşündüm.
.
.
Hayat bana adı mutluluk olan içinde günümüz Türkiye sinin de cebelleştiği en büyük toplumsal acıların konu alındığı, ne yazık ki güncelliğini hiç yitirmemiş olan bir eseri sundu. Beceriksiz bukelemunluğumu gösteren yazar 
Sude çelik ye
Sude çelik ye