Yazarın okuduğum ilk kitabı, o kadar güzel öyküler ki, insan elinden bırakamıyor, etkisinden kurtulamıyor. Kitaptaki oykulerde cesaret edemeyen, hayatı yaşayamayan insanların pişmanlıkları muhteşem bir edebi dille anlatılmış.
Başarının güncel tanımlama biçimiyle ilgili şöyle bir sorun var; insanlar topluma, kültüre, insanlığa sunabildikleriyle değil, kendilerine sunabildikleriyle başarılı sayılıyor..
Kendi kabilesinin üstünlüğüne ve secilmisligine inanma bence daha derin bir emniyetsizlik hissine işaret ediyor. Kesin inanclilar, ötekine hayatı dar etmek isteyen ve onu kendisine amansız bir hasım belleyenler, büyük olasılıkla kendi kabilelerinin saglamligindan ve hakikatinden kuşku duyuyorlar.