İlker Şirin
@ilkersirin7
There is a quote I like by Tolstoy:
;There is only one time that is important. Now. It is the only time when we have any power.
1576 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
10/10
Beğendi
·2018 71. kitabı
Stephen King ve oğlu Owen King’in birlikte kaleme almış olduğu eserde olaylar Dooling adlı küçük bir kasabada ve hapishanesinde gelişmektedir ve kısa bir zamanda tüm Dünya’ya yayılmaktadır.
Kitapta oldukça fazla karakter var. Bunun için kitabın başında bir karakter listesi verilmiş. Kitap sizi o kadar içine çekiyor ki listeye bakma ihtiyacı duymuyorsunuz ve bu karakter çokluğunda bile sıkılmıyorsunuz.
Kitabın ana karakteri ise Evie!
Yazarın kitabın merkezine koyduğu Evie karakteri, güve yoldaşlarıyla beraber başka bir boyuttan dünyaya ayak basıyor ve Dünya’nın dengesini alt üst edecek bir güce sahip. Kadınlar uyudukları sırada güveler vücutlarını saran örümcek ağına benzeyen koza meydana getiriyorlar ve bir daha uyanamıyorlar. Kozalar yırtılarak uyandırılmak istenilirse kadınlar son derece ölümcül hale gelebiliyorlar.
Kadınlar uykularında başka bir yere , erkek şiddeti ve nefretinden arınmış olarak başka bir dünyaya adım atıyorlar. Fakat yakında tek cinsiyet kalacak olan erkekler için ilerleyen günler tam bir kabus olur. Eşleri ve kız çocuklarının uyumaması için denemedikleri şey kalmaz. Düşünsenize er ya da geç soyunuz tükenecek! Zaten Kadınsız bir dünya istemek ‘’akıl sağlığını yitirmiş insan idealidir.’’ Olayı tam tersinden ele alırsak kadınlar insan soyunu devam ettirebilirler miydi ? O da bir muamma.
Stephen King ve Owen King’in kadının toplumdaki yerini ve önemini bize düşündürmesi, bu mesajı bir fantastik gerilim kitabında vermesi türünün tek örneği galiba :)
Kitaba başlamadan şöyle bir şarkıyla karşılaşıyorsunuz
Zengin ya da fakir, akıllı veya aptal
Olman hiç farketmez.
Bu köhne dünyada bir kadının yeri
Bir erkeğin parmak ucundadır.
Kadın olarak doğmuşsan
Kaderinde incinmek vardır.
Çiğnenmek için, yalan söylenmek için
Aldatılmak için
Ve pislik muamelesi
Reklam
10/10
Beğendi
·2018 65. kitabı
Kapitalist insanların ve yönetimlerin, insanlık adına yaptıkları sanayi devriminde aslında kimseyi düşünmemediğini , insanları nasıl sömürdüklerini ve bir böcek olarak gördüklerini , milyonlarca insanın evini ve yurdunu terk etmek zorunda bırakılarak felakete doğru sürüklenmesini dehşet içinde okudum.
Kiracı oldukları topraklarda traktörlerin hayatlarına girmesiyle göçe zorlanan Joad Ailesinin ve topraklarından koparılan diğer insanların uzun yolculuğunda sanki her anı onlarla birlikte yaşadım, üzüldüm bir taraftanda halime şükrettim ne çok ufak tefek şey için üzülüyormuşuz dedim kendi kendime ..
Acımasız kapitalizmi ve fakir , çaresiz insanlar üzerindeki yok edici etkisini anlatan, bizlere de hayatımızdaki en kötü zorluklar karşısında bile asla pes etmememiz ilhamını veren, aradan uzun seneler geçse de dünyanın değişmediğini gösteren bir baş yapıt.
