Deniz
@ilkkan
Recep Tayyip Erdoğan, Milli Tarım Projesi toplantısında konuştu:
''Domates, biber fiyatları söylendiği zaman gerçekten ağırıma gidiyor'' dedi. (14.11.2006)
Bundan üç gün önce... Antalyalı üreticiler, 50-80 kuruşa kendilerinden alınan domatesin İstanbul'da 4-5 TL gibi fiyatlara satılmasını protesto etti!
200 yıldır aynı oyun oynanıyor bu topraklarda.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
1814'te bir İngiliz Sterlini 23 Osmanlı kuruşuna eşitti. 1839'da bir sterlin 104 kuruş oldu! Ardından dış borçlanmalar geldi... 1854-1877 yılları arasında 444 milyon 273 bin 158 Osmanlı altını borç alındı. Faiz çıkınca ele geçen para 228 milyon 78 bin 151 Osmanlı altını oldu.(Alınan borçların bir kısmı Dolmabahçe, Çırağan, Beylerbeyi, Yıldız saraylarının yapımına harcandı!) Osmanlı -aynı bugün olduğu gibi- borcunu borç alarak kapatmaya çalıştı.
Klasik Osmanlı toprak rejiminde borç karşılığı toprağın rehin edilmesi yasaktı. Ancak 1860'ta Devlet'e ait borçlar ve 1869'da da diğer borçlar için bu yasak kalktı! Bu durum yüksek faizle borçlanan üreticinin çoğu zaman tarlasının elinden alınmasına neden oldu. Osmanlı üreticisi kendi toprağında kiracı olmaya başladı.
Osmanlı -aynı bugün gibi- üretmeyen ancak çok tüketen bir ülke haline geldi. Yetmedi... Özel sermaye birikimine engel oluşturduğu düşünülen, devletin haksız kazançtan oluşan mallara el koyma/ müsadere uygulaması 1840 tarihli Ceza Kanunu ile suç sayıldı.
1858'de Arazi Kanunnamesi ile birlikte özel mülkiyete; ve 1867'de bir düzenlemeyle yabancıların Osmanlı topraklarında (Kutsal topraklar/ Hicaz eyaleti hariç) mülk sahibi olmalarına izin verildi.
Osmanlı, İngilizler ile 1838'de ticaret anlaşması imzaladı. Aynı yıl diğer Avrupa devletleriyle de anlaşma yaptı. Böylece ''devletçi ekonomiyi'' rafa kaldırma kararı aldı. Osmanlı pazarı, sanayileşen ve yeni pazarlar arayan Avrupa'ya sonuna kadar açılmış oldu. Pazarını ucuz ithal mallar cenneti yaptı.