Zeytune İlkutli
@ilkutlizeytune
Emily brontë nin ilk ve son eseri. Romanı bitirdiğimde en üzüldüğüm şeylerden birisi de Emily brontë nin kaleminden çıkabilecek başka bir eser okuyamayacağımı bilmekti.
Roman ilk sayfalardan olay örgüsüne başlıyor. Bir anda merkezde buluyorsunuz kendinizi. İlk başlarda kişi ve karakterlerin isimlerini karıştırsanız da okudukça herşey yerine oturuyor.
Şimdi gelelim romanımızın konusuna. Uğultulu tepelerde yaşamını süren Mr. Earnshaw ile sevgili çocukları Hindey ve Catherine nin yaşamı babalarının evlerine Heathcliff i getirdiği gün değişiyor. Heathcliff, Mr. Earnshaw ın çocuklarının tam tersine kültürden ahlaktan bir hayli uzak bir çocuk. Haliyle bulunduğu ortamlarda insanlar tarafından hep alay konusu olmuş bir çocuk. Bu aşağılama durumu onu gelişmesi için hırslandıracağı yerde tamamen daha da aşağılık bir insana dönüştürüyor. Ve evin güzel kızı catherine ile aralarında oluşan aşk tamamen imkansız hale geliyor. Bizim Heathcliff imizin böyle aşağılık olmasının tek sebebi kültürsüz olması sanmayın sakın. İçinde bitmek tükenmek bilmeyen bir kin ve intikam duygusuyla dolu bir çocuk aynı zamanda. Sevgisi de bencillik ve kötülük dolu. Bazı insanların sevgiyle güzelleştiğine inanılır. Ama hayatta Heathcliff gibi insanların da olabileceğini hatırlamak gerekiyor galiba. Ölümü dahi içinde hala başarmak istediği ve yarım bırakmak zorunda kaldığı intikam hisleriyle gerçekleşiyor. Okuyucularına bir hayli yoran bir karakter anlayacağınız gibi.
kitapta en sevdiğim şey Mr. Linton ve onun kızına duyduğu saf sevgi oldu. Aslında herkese ve herşeye karşı içinde sevgi merhamet olan bir karakter. Bu sevgiyi de çevresine bulaştırmaya çalışan biri. Böyle insanları kim sevmez ki..
Romanın bir aşk hikayesi olduğu söyleniyor ama içi acı çaresizlik sefillik dolu. Benim aşk sevgi tanımıma pek
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çizgi romanla ilk tanıştığım kitap ve çizgi roman sempatimi daha da arttıran bir kitap. Çizimler olayları o kadar gerçekçi yansıtıyor ki bir animasyon izliyorsunuz desem yeridir.
Cılız,korkak bir tilkinin tavuk yemek isteme tutkusuyla içine girdiği serüveni , bu süreçte büyütüp yemek için çaldığı civcivlerle arasında istemeden oluşan sevgi bağımı anlatan bir çizgi roman. Hem eğlenceli hem düşündürücü.
Keyifli okumalar dilerim.
Olur da kökeni milada dayanan kelimelerin içinde boğulup, kendinizi roman okumak yerine kelimelerin anlamlarını ararken bulmak isterseniz harika bir çeviri romanı .
‘’Eski albümleri karıştırırken, saça takılan yapma güller gibi dudaklarımızın bir kenarına iliştirilen tebessümler hep acı vermiştir bana. Gülümsemek insanlara yakışır elbet. Bundan neden mi acı duyuyorum? Çünkü insanlar gerçek hayatlarında birbirlerine çok az gülümsüyorlar..’’
Kitabın aklımdan silemeyeceğim onlarca cümlesinden birisi. Okudukça bitmesin diye ufak molalarla süreci uzattığım bir kitapla başbaşayım. Kimi zaman olaya farklı bir pencereden baktıran, kimi zaman uzun uzun düşündüren, kimi zaman dudağınızda okurken tebessüm oluşturan bir eser. Ve biliyorum ki her okuyan insanın hayatında herhangi bir anına dokunan bir eser. Bu yüzden herkesin kitaplığında bulunması gerektiğine inanıyorum.
Kitap mutlu, kavgadan ve sıkıntıdan uzak bir yaşam süren ada insanlarının hayatından bahsediyor. Ve bu mutluluklarının adaya gelen bir başkan ile nasıl kabusa döndüğünden. Ada insanlarını kaynayan kurbağa deneyine benzetiyorum. Zamanla ve yavaş yavaş eyleme geçirilen kurallar, ada insanları farketmeden kazanın kaynamasına ve sonunda haşlanmalarına sebep oluyor.
Yazarımız çok yalın ve anlaşılır bir dil kullanıyor bunları bize aktarırken. Yormuyor, bıktırmıyor. Ama dikkatimi çeken ve beni rahatsız eden bir konu şu oldu. Kitapta ada insanlarının mutlu, barış ve huzur içinde yaşadıkları anlatılmış. İnsanların bir arada bulunduğu her topluluk biraz kirli, biraz kötüdür benim gözümde. İnsanları dağıtmak için bir diktatöre ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum. İnsanı insan incitir, insan dağıtır...
