Yaşam sadece zayıf varlıklar için beklenmedik olaylardan oluşur. Saptanmış bir hedefi olmayan veya böyle bir hedefi olsa bile bakışlarını sürekli ona dikmeyen, sürekli dağılan kişi açısından hayat tutarsızlaşır.
Tarihte her zaman şöyle diyorlardı:” Asra ant olsun ki insan zarardadır. İnanıp iyi işler yapanlar bunun dışındadır.” Bu durumda insanın sermayesi nedir? Asr ve zamandır. Üzerinden geçen her gün sanki bir asrı yok eder ve asırdan yer. Tıpkı başını kuyruğuna sokan ve kendisini alttan besleyen bir ahtapot gibi. İnsan hayatı budur. Yaşlanmakla meşguldür.