î.
@ilomilowilo
bir gün
sırf merak yüzünden
yerini asla terk etmeyecek
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünyayı güzellik kurtarmayacak…
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski’nin “Niyetim bütünüyle güzel bir insanı anlatmaktır.” diyerek kaleme aldığı karakter kadrosu oldukça zengin bir roman. Sayısı fazla olan bu karakterlerin de hemen her biri derinleştirilmiş olduğundan bana biraz dağınık göründü kitap. Bununla birlikte kitap dev bir tiyatro eseri gibi çünkü karakterlerin tepkileri hep teatral bir havada verilmiş. Bütün karakterleri hastalıklı onursuz, fazla saf ve gerçekten budala Prens Mışkin, kibirli, histerik Aglaya İvonovna, dürtüsel psikopat Rogojin ve daha nicesi… 1800’lü yıllarda kadın sorununa değinilmesi, Rusya'nın sınıflı toplum yapısı ve 50-60 yıl sonra yaşanacaklara kaynaklık edebilecek düşünce tohumlarının yavaş yavaş filizlenişini görüyoruz. Roman, Prens Mışkin'e atfedilen o ünlü sözle yankılanır: "Dünyayı güzellik kurtaracak..." ama Dostoyevski, güzelliğin dünyayı kurtarmaya yetmediğini sarsıcı bir dramla kanıtlar. İyiliğin ne kadar kırılgan olduğunu gözler önüne serer. Güzellik bir an parlar ama karanlık onu yutup gider. Ayrıca hepimizin "budala" olduğu bir dünya çok güzel bir yer olurdu belki ama bazılarımızın "budala" olduğu dünyada budalalar gerçekten de aptal ve zararlı görünüyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Birini sevmenin yolu o kişiye acımaktan geçer
"Pek ahım bir şey olmadığı belliydi ama basit, insan yüreğine işleyen bir hikaye. İyi anlatılmış, en zavallı, en küçük adamın bile sonuçta bir insan, kardeşimiz olduğunu anlıyoruz."
Dostoyevski aslında kendi kitabının özetini gene kendisi vermiş satır aralarında. Yorumu da başkalarına bırakmamış.
Dostoyevski'nin otobiyografik ögelerin en yoğun olduğu romanı olabilir. Kurgu Vanya, Alyoşa ve Nataşa arasında döner. Vanya doğrudan Dostoyevski'yi temsil eder romanda, onun gibi sara hastasıdır, roman yazar, yayıncılarla başı beladadır, sefalet içinde yaşar ve kimi ve neyi sevdiği belli olmayan, zayıf karakterli, tutarsız, iki kadın arasında devamlı gidip geldiği halde bir türlü karar veremeyen, bağımlı kişilik Alyoşa karakteri.
Ezilenler, hep iyi olmaya iyi kalmaya çalışanlar, insanları kırmamaya incitmemeye çalışanlar,şahsi menfaatleri uğruna sevdiklerini gözden çıkarmayanlar, bu kitaptaki ezilenler "iyi" olduklari için kaybetmek zorunda olanlar. Belki de kaybetmeyi kendisi seçenler…
Bir hayalperestin hatıralarından...
•spoiler içerir!
Dostoyevski’nin 1848 yılında yazdığı 5 kısa öyküden oluşan kitaptır. ismini St. Petersburg'da mayısın son haftası başlayıp temmuz 15'e kadar devam eden, geceleyin havanın bir türlü kararamaması olayına verilen beyaz gecelerden alır. Hayalperest, isimsiz bir kahramanın Petersburg sokaklarında aylak aylak gezerken Nastenka isimli genç bir kızla karşılaşmasını anlatıyor. Ana karakter o kadar yalnız ve bir o kadar da hayalperest ki düzenli olarak gezdiği sokaklardaki insanlarla ve evlerle kendi hayal dünyasında oldukça içten bir bağ kuruyor. Finalinde Nastenka'nın kendi mutluluğu adına, onu herşeyden fazla seven( hayatında karşısına bu kadar sevilebilecek birşey ilk defa çıktığı için muhtemelen) hayalcimizi bir kenara iter ve daha sonra yazdığı mektupta onu kaybetmek istemediğini, kendisini sevmeye devam etmesini ister. İnsanın sevilmeye ne kadar çok ihtiyacının olduğunu, buna bir sınır koyulmayacağını, bilinçaltındaki en baskın fikrin "herkes beni sevsin" olduğunu bize çok güzel anlatır aynı zamanda.
Yaşa, var ol Karamazov!
•spoiler içerir!
Dostoyevski'nin ustalık eseri olarak kabul edilen bu kitabı yazarken henüz üç yaşındaki oğlunu kaybetmiştir ve oğlunun adı romandaki üç kardeşten biri olan Alyoşa'dır.
Dostoyevski, kendi kişiliğinin üç cephesini ya da hayatının üç devresini üç Karamazov kardeşte anlatmak istemiştir dolayısıyla Dostoyevski'nin en fazla kendi yaşamına ve düşüncelerine gönderme yaptığı romanı olarak bilinir. Schillerci Dmitri, sürgünde sona eren romantik devrini; İvan zındıklığa varan bir sosyalistlik uğruna imanını kaybedecek gibi olduğu yılları temsil eder. Alyoşa ise dostoyevski'nin milletine, dinine dönüşüdür.
Karanlık ama hiperrealist
•spoiler içerir!
Bir toplantıda yüksek sesle okuduğu bir şiir nedeniyle, Çar tarafından Sibirya’da hapse mahkum edilen Dostoyevski'nin 1849'da gönderildiği Sibirya sürgününden sonra 1861-1862 yılları arasında Vremya adlı dergide yazdığı ölüler evinden anıları, hapishane hayatında geçirdiği günlerini anlatan yarı otobiyografik bir eserdir. Genel olarak mahpus hayatının ne kadar korkunç olduğunu gözler önüne serer: otuz metrekare bir oda, ranzalar, tuvalet havalandırması gibi küçük tek bir pencere, aydınlatma için hayvan yağından mumlar ve kokusu, sigara(çubuk) dumanı, kavga, gürültü, bağırışma, alkol.... Bunun yanı sıra gerçek halkla tanışması farklı sınıf ve zümreden insanları derinlemesine bir psikanalizle anlatan ve muhteşem pasajların geçtiği bir kitaptır.