Tarihte her zaman şöyle diyorlardı:” Asra ant olsun ki insan zarardadır. İnanıp iyi işler yapanlar bunun dışındadır.” Bu durumda insanın sermayesi nedir? Asr ve zamandır. Üzerinden geçen her gün sanki bir asrı yok eder ve asırdan yer. Tıpkı başını kuyruğuna sokan ve kendisini alttan besleyen bir ahtapot gibi. İnsan hayatı budur. Yaşlanmakla meşguldür.
Hayret edici olan şu ki diğer tüm konularda öğretmene ve eğitime ihtiyaçları olduğunu kabul ediyorlar, bu konuları belli bir özen içinde çalışıyorlar; hiç öğrenmedikleri ve hiç öğrenmek istemedikleri tek konu, yaşam ilmi.