Başka zamanlarda ise ciddi biçimde intiharı düşünüyordum ve umut dolu felsefemin tüm gücü beni gecenin karanlığında küpeşteden atlamaktan alıkoyuyordu.
Hiçbir nedenimiz bulunmasa da, yaşamak ve devinmek istiyoruz, çünkü bu, yaşamın doğasında yaşamak ve devinmek bulunduğu için böyle. Bu yüzden olmasaydı eğer, yaşam ölü bir şey olurdu. Kendi ölümsüzlüğünü düşlediğin, içindeki bu yaşam yüzünden. İçindeki yaşam canlı ve sonsuza deyin canlı kalmak istiyor.
Ölüm benim için hep bir törensellik ve ağırbaşlılıkla özdeşleşmişti. Ortaya çıkışında huzurlu, törenselliği içinde kutsal ola gelmişti. Ama daha iğrenç ve berbat yönleri ile ölüm, o ana değil hiç yüz yüze gelmediğim bir şeydi.