O kadar yalnızım ki biri adımı seslense dönüp bakmayacağım, o adın bana ait olduğuna inanmayacağım. Kim neden seslensin ki? Ben kendime bir hayat arıyorum. Geçmişimi, çimlerden bankın demirlerine oradan bileğime tırmanan karıncaların sebatıyla, kendi başıma, sessizlikte bulmak istiyorum. İnsanın geçmişi olunca geçmişi pek düşünmüyormuş, asıl yitirince onu bir türlü aklından çıkaramıyormuş.
Bütün acılar korkaktır, yaşama karşı duyulan aşırı arzu karşısında acı geriler; çünkü yaşama arzusu, düşüncelerimizde var olan ölüm arzusundan çok daha güçlü şekilde bedenimizin her zerresinde mevcuttur.