Özlem Akbaş
@ilunga_ilunga
Emekli
Lisans
9 Kasım
2969 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Julián Fuks, Direniş kitabıyla, Jabuti Yılın Kitabı Ödülü (2016)José Saramago Edebiyat Ödülü (2017) ve Anna Seghers Ödülü'nü (2018) kazanmış.
Sebastián, abisinin isteği üzerine ona ithafen bir kitap yazmak ister.
Abisi evlatlıktır.
Cunta karşıtı olan anne ve baba farklı fraksiyonlarda devrimci mücadelenin içinde yer almış, sonunda Arjantin'i terk etmek zorunda kalmışlardır.
Sebastián, Arjantin sokaklarında, aile tarihinin, Arjantin'in karanlık günlerinin izini sürerken, yazacağı hikâyenin peşindedir.
Kaybedilen çocuklarının, evlatlık verilen torunlarının akıbetini öğrenmek isteyen Arjantinli annelerin ortak acısı, yurtsuzluğun sızısı içimi acıtsa da yine anlatımını çok kopuk bulduğum bir kitap oldu Direniş.
Reklam
Azareen Van der Vilet Oloomi, PEN/Faulkner Ödülü kazanmış bir yazar.
Arezu'nun annesi İranlı, babası İngilizdir Anne ve baba ayrılmıştır.
Arezu, annesi ve kardeşi Amerika'da yaşamaktadır.
On yedi yaşındaki Arezu, yaz tatili geçirmek için babasının İspanya'daki evine gider.Ancak babası orada değildir, Arezu'yu şimdiki eşinin yeğeni Ömer'e emanet etmiştir.
Ömer'le tüm yaşamını etkileyecek şiddet dolu bir yakınlaşma yaşar.
Yıllar sonra (20 yıl) babasının kendisine hediye ettiği İspanya'daki bu eve geçmişiyle hesaplaşmak için arkadaşı Ellie'yi de alarak gelir.
Arezu ve Ömer arasındaki ilişkinin dinamiğini anladığımı düşünüyorum.
Yaşarken aşk olarak hissediyordu. Ancak yetişkinliğe geçtiğinde bunu taciz olarak görmeye başlıyor.Ya da görmek istiyor Arezu.
Yaşadığı şeyi her şeye rağmen aşk olarak görmeye devam ettiğini de düşünüyorum.
Pınar Kür'ün ilk gençliğimde çok severek okuduğum, Bitmeyen Aşk kitabını anımsattı bana.
Filistin, İsrail göndermeleri çok ama çok yüzeyseldi.Lgbt teması gerekli miydi diye de düşündüm.
Bir de şu tarot sahnesinden nefret ettim.Arkadaşı, Arezu hakkında her şeyi biliyor zaten.Neden böyle bir şeye gerek duymuş yazar, anlamadım.
Kardeşinin gördüğü şiddet sonrası, ailenin Farsça konuşmaktan sakınması etkileyiciydi.
Çok tekrarlara düşmüştü anlatım.Açıkçası kelimelerin bu kadar tasarrufsuz kullanımını sevmiyorum.Aynı duyguyu evirip çevirmiş yeni bir cümle ile tekrar verme çabasına girişmiş yazar.
Kahramanın saplanıp kaldığı ruh halini vurgulamış da diyemiyorum.
Çok iyi bir konuyu anlatıma ve mesaj kaygısına kurban etmiş bence.
Sally Rooney fırtınasına ben de direnemedim.Aslında 2020 yılında Monokl'dan yayımlanan Arkadaşlarla Sohbetler'i hemen almıştım.Bu kadar popüler bir yazar olduğunu bilmeksizin.Monokl'dan yayımlanan çoğu kitabı alma gibi bir alışkanlığım vardı.Bir de istediğim kitapları almak bütçemi yormuyordu.
Sally Rooney ile tanışma kitabım İntermezzo oldu.
Babalarını yeni kaybetmiş birbirlerine zıt karakterli, ilişkileri arızalı iki erkek kardeşin, Peter ve Ivan'ın yaşamlarına odaklanıyor Sally Rooney İntermezzo'da.
Kardeşlerin arasında yaklaşık 10 yaş fark var.Peter başarılı bir avukat.Üçlü bir aşk ilişkisinin içinde gidip geliyor.Naomi ve Slyvia da romanın önemli karakterlerinden.Onları da tanıma ve anlama ihtiyacı duyuyorsunuz okurken.
Ivan, bir satranç oyuncusu, üniversiteden yeni mezun, yaşam tüm belirsizliğiyle geliyor üstüne.Kendinden yaşça büyük Margaret'le tanışması, iki kardeşin arızalı ilişkisine yeni bir boyut daha katıyor.
Anneleri, çocuklarına oldukça uzak, yeni ailesi ile mutlu mutlu yaşıyor.
İki kardeşin, birbirleriyle, çevreleriyle olan ilişkilerini yas süreci üzerinden güzel anlatmış Sally Rooney.Edebi yönünün güçlü olduğunu savunamam ama yerden yere vurulacak bir roman da değil İntermezzo.Başka Sally Rooney kitabı okur muyum? Okurum.
Paul Dumery, girdiği maddi sıkıntı sonucunda, bir cinayet işliyor.
Suç ve Ceza benzerliği kurulmuş cinayetin işlenişi açısından.Raskolnikov'un vicdanı Dumery'de yok ama. Çok rahat bir şekilde hiçbir ahlâki ikileme düşmeksizin yaşamını sürdürüyor.Kumar oynuyor, bir aşka yelken açıyor.
Bu arada işlediği cinayetin haberlerini takip ediyor, gazetelerde.
Tüm bunları onun günlüğünden okuyoruz.
Bir Katilin Günlüğü, başlangıçta Dostoyevski'nin Suç ve Cezası'nı çağrıştırsa da Albert Camus'nün Yabancı'sına doğru evriliyor.
Beğendim Bir Katilin Günlüğü'nü.
Özellikle okuma güçlüğü yaşanan dönemler için bire bir.Hiç yormuyor.
Ricardo Sumalavia Perulu bir yazar.Daha önce yine Holden Kitaptan yayımlanan Bir Kol Hikâyesi dikkatimi çekmişti.Ancak okumaya fırsat bulamadım.
Beden Kaçarken oldu, tanışma kitabım.
Başlangıç oldukça anlaşılır.Bir adam sokak ortasında karısını öldürerek intihar eder.Kadının kimliği belirlenmez, kısa süre sonra da unutulur.Görgü tanıkları da bilgi vermekten çekinir.
Özel dedektiflik yapan emekli komiser Apolla'ya olayı araştırma görevi verilir.
Bundan sonra kendisini bir polisiyenin içinde bulacağını düşünüyor okuyucu.
Öyle olmuyor ama.Yazar devreye giriyor.Kendi yazma serüvenini anlatmaya başlıyor.Karakterine neden o adı verdiğini açıklamaya çalışıyor, bence yazar olarak da zihni çok karışık.Belki de yazar yazmanın ne kadar zorlu olduğunu göstermek istiyor.
Sonra çocukluğundan kesitler vermeye başlıyor.
Araya 12 seanslık bir bölüm giriyor.Bol bol Beckett alıntıları ekleniyor.
Tam bir postmodern anlatı çıkıyor karşımıza.Postmodern anlatıları sevenler için ilgi çekici olabilir ama benlik değil Beden Kaçarke
Reklam